29-12-12

2012, het jaar dat niet mijn jaar was…

Laat ik eerst en vooral beginnen met het volgende te zeggen. Er waren zeker veel leuke momenten in 2012. Veel 'count your blessings'-momenten, er werd nog steeds genoten en gelachen maar sinds maart hing over elk moment een donkere wolk, 3 maand later werd dat een grote schaduw!

 

JANUARI:

- Ik begin het jaar een beetje ziekjes maar zeker al vierend, met vrienden.

- Er verschijnt een klein wolkje in die blauwe lucht, want mijn mama is niet helemaal zichzelf. Vaak misselijk, weinig eetlust, vertraagde spraak. Eind januari zegt een dokter daarover dat het vanzelf gekomen is en vanzelf zal weg gaan.

 

FEBRUARI:

- Niets beter, alleen maar slechter… maar de dokter heeft gezegd, het zal vanzelf weg gaan.

 

MAART:

- Zonnige vrijdag, ideaal terrasjesweer, tot ik mijn gsm check.

- Mama ligt in't ziekenhuis. In haar hoofd zijn gezwellen ontdekt, uitzaaiingen en later zal blijken dat het al bijna overal zit. Zover dat het eigenlijk niet meer over genezen dan wel over het mooi en goed maken van de laatste maanden gaat.

- Ik neem me voor dat ik haar als ze wat weten is helemaal ga verwennen!!!

 

APRIl-MEI:

- Zoveel mogelijk tijd doorbrengen met elkaar.

- Mijn voornemen van het verwennen probeer ik zo goed mogelijk te doen, maar ze wordt nooit meer echt beter.

- Echt goede gesprekken zijn er niet, enkel een mama die achteruit gaat, die de ernst mss zelf niet inziet of net wel en ons ervan wil besparen.

 

JUNI:

- Het zonnigste moment, het laatste feestje (waar ik niet was), blijkt een inspanning te veel.

- Door de medicatie komt er een 'beestje' in haar longen, ademen gaat moeilijk, extra zuurstof nodig,… het ziet er niet goed uit.

- Na enkele dagen is ze zo moe, dat ze even in slaap zal worden gedaan, het voelt al als afscheid!

- 1.5 week duurt het, één van moeilijke beslissingen, maar beslissingen die het beste zijn.

- Dag op dag 3 maanden na de diagnose, nemen we afscheid met een viering waar ze trots op zou zijn geweest…

 

 

… en dan begint het nog maar… en rest er plots nog een half jaar 2012!

11:03 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-12-12

Van 'opgeven' over 'opnieuw beginnen' naar 'we zien wel'

 

Wow seg, voor ik terug op mijn blogje raakte was ik 10 minuten en 8 nieuwe variaties van een paswoord verzinnen verder... een mens zou het al opgeven, maar zo ben ik niet hé... ik ben geen opgever ;-)

 

Al zou ik de laatste tijd soms wel willen... dat OPGEVEN. Allee niet persé opgeven, maar wel een paar jaar terug in de tijd gaan en opnieuw beginnen!

 

Over OPNIEUW BEGINNEN gesproken... de bedoeling is om opnieuw te beginnen met mijn blogje. Eerlijkheidhalve moet ik toegeven dat ik het puur voor mijzelf doe en ik nog niet weet hoe lang en of ik het volhoud! Ik heb nl. heel hard nood aan een klankbord. Een klankbord over een kwestie die van 2012 geen tof jaar heeft gemaakt en waar ik in mijn dagelijks leven niet kan of wil over praten. Ook andere sociale media (lees facebook) blijken belemmeringen met zich mee te brengen. Dat brengt me dan bij 'WE ZIEN WEL' hoe het loopt, wat hier op komt, maar ik vind het toch opnieuw het proberen waard… als er nog lezers zijn uiteraard, want een klankbord zonder lezers dat ik ook niet waar ik nood aan heb ;-)

 

Alvast veel liefs en een 2013 gewenst dat beter wordt dan mijn 2012 ;-)

 

 

19:49 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-09-11

Een vrouw met een missie...

… zo noemde een vriend me gisteren en hij zei er direct bij dat we nood hebben aan vrouwen met een missie!

True, zo lijkt me… maar of ik die persoon ben daar twijfel ik nog over. De missie is meestal mooi in mijn hoofd, in mijn gedachten, in het uitleggen van de missie, maar op praktisch vlak… huhm daar schort het wat.

 

Wat is mijn missies? Goede vraag, 't zijn persoonlijke dingen, maar ik wil ze 'vaag omschreven' wel met u delen ;-) Eigenlijk komt het op het einde van de missie altijd neer op RESPECT

 

M1:  Die geweldige job hier in de buurt, die ik dus dolgraag wil, binnen een week kunnen uitoefenen. (of gewoon eens een reactie krijgen op een vacature, want van al de vacatures waar ik op reageerde afgelopen weken heb ik nog geen enkele reactie gehad! En ok, ik snap dat een reactie op een spontane sollicitatie er misschien te veel aan is, maar het getuigt toch van enig RESPECT om de mensen die reageren op een specifieke vacature IETS te laten weten…niet?)

 

M2: Binnen de vereniging waar ik lid van ben (en waar ik sinds kort best wel iets te zeggen heb) een paar dingen eens goed organiseren!!! Gedaan met jarenlang zeuren over 'die ene persoon die nooit aanwezig is'. (en die dus een tekort aan RESPECT heeft voor ons) Gewoon eens zeggen, eens tegen de stroom ingaan en het laten klinken en botsen, want we hebben verdorie gelijk!

Gedaan met achter elkaars rug roddelen en kwaad spreken. Als iemand een beslissing neemt is dan zijn/ haar goed recht en dan vind ik dat buitenstaanders RESPECT moeten hebben voor die beslissing. Modder dient niet om mee te gooien… Gedaan ook met meningen verborgen houden. Als er iets niet naar je zin is, dat gewoon zeggen zodat de ander WEET dat hij 'niet goed' bezig is en dat kan verhelpen… dat lijkt me ook een vorm van RESPECT…

 

M3: Zelf gewoon ongelooflijk gelukkige worden!

 

Nah, een vrouw met een missie, die dringend een job nodig heeft want oh zo graag wil werken i.p.v. missies te bedenken ;-)

 

12:24 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-09-11

Het is wennen aan september...

                                    september.jpg        

Ze koopt haar bloemen zelf
Ze hoopt dat dan de lente aan komt waaien
Maar diep van binnen weet ze wel
Dat ze verwelken in een handomdraai
Dat het water troebel wordt
Dat ze hun hoofden laten hangen

En de dagen blijven rennen
De kalender is een spel
Het is wennen aan september
Al zo snel

 Kennen jullie bovenstaand liedje van BLOF? Ik moest er vandaag aan denken… het is alweer september… en deze keer is het echt wennen.

Normaal zou ik nu aan't lesgeven moeten zijn, maar 'k heb al halve week extra 'verlof'. Geen school gevonden die een geweldige enthousiaste juf nodig heeft! Helaas…en het voelt ROT! Het voelt als een slechte droom… alhoewel voelde… want het begin te wennen…

 

Moest u dus een toffe school weten die nog een enthousiaste juf zoekt… IK BEN KANDIDAAT… en anders wennen we er maar verder aan ;-) *glimlach*

 

20:22 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-12-10

Hoe het is in bokalen en andere rivieren, zeeën, meren,…

 

Omdat er toch iets kriebelt, omdat bloggen toch ook vaak fijn was, en omdat ik misschien ooit wel terug begin… hier al een update van mijn leven. Want er veranderde wat… jazeker!

Bijna 2 jaar geleden is het dat ik blogde. Ik zat toen in mijn laatste jaar aan de Hogeschool.


Dit veranderde zoal:

- Ik studeerde af als juf!

- In september '09 begon ik als juf in het 2e leerjaar waar ik nog steeds werk.

- Ik kocht een knalgele auto.

- 6/12/09 tekende ik en mijn vriend een handgeschreven blad waarin we verklaarden een appartement te kopen. (onderlinge overeenkomst verkoper/koper)

Sinds maart is het ook officieel van ons en sinds eind april wonen we er ook echt!

(samenwonen is niet echt zo romantisch als ik dacht, vooral omdat ik totaal geen goede 'housewife' blijk, maar we redden het wel)

- Ik maakte een boel dingen mee die te veel zijn om te vertellen.

 

Nog een laatste ding dat veranderde is de situatie die eigenlijk het begin van deze blog was.

Ooit begon ik deze blog na één of ander liefdesspel met een jongen ('B' genaamd). 't Heeft mij toen een goede vriend doen verliezen en 2 jaar geleden was alles wel al terug oké, maar toch nog niet zoals ooit! Welnu, mensen veranderen, situaties veranderen en B en ik zijn nu gewoon kei goede vrienden!!! Hoe dingen toch kunnen veranderen… en daar kunnen we soms alleen maar blij om zijn.

18:22 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

6 years... a long long time

Een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn.
‘Gezellig,’ zei de eekhoorn.
‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier.
‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’
‘Nou ja … een klein beetje dan.’
Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was.

‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij.
‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd.
‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier.
‘Missen?’
‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’
‘Nee,’ zei de eekhoorn.
‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’
‘Wat voel je dan?’
‘Ja, daar gaat het nou om.’
‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig.
‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’
‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn .
‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
‘Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.
images%3Fq%3Dde%2Beekhoorn%2Ben%2Bde%2Bmier%26um%3D1%26hl%3Dnl%26sa%3DN%26rlz%3D1R2ADSA_nlBE371%26biw%3D1174%26bih%3D490%26tbs%3Disch:1&um=1&itbs=1&iact=hc&vpx=101&vpy=69&dur=1386&hovh=184&hovw=274&tx=185&ty=87&ei=VRIOTa_oCMqJhQeloZy4Dg&oei=VRIOTa_oCMqJhQeloZy4Dg&esq=1&page=1&ndsp=22&ved=1t:429,r:0,s:0

15:12 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-02-09

Picture time

OK getagd door Anja en haar dochters en ik ben… vereerd! Direct gaan piepen naar de 4e map van mijn map foto’s (ja onder ‘my pictures’ staan ook gewoon prenten bij mij) Map 4 bleek dus de map met als titel ‘IK’ te zijn. *shit daar gaat mijn anonimiteit* en wonder boven wonder, het bleek een mooie foto te zijn, waar dan nog eens een heel verhaal aan vast hangt.

De foto dateert ondertussen van september ’06. Het lachende meisje ben ik (weliswaar jonger dan nu), het wegkijkende meisje is een vriendin (die haar tenen belangrijker vond precies ;-) Soit, hij is getrokken in het zwembad van een hotel in Spanje door ‘mijn toekomstige’. Toen wist ik dat nog niet en ik kan mij deze foto ook niet herinneren, maar de manier hoe ik erop sta vind ik mooi voor de periode die erna kwam. Enkele uren of dagen later zou ik een relatie beginnen met dien ‘toekomstige’ van mij. Het was eigenlijk echt een kantelmoment in mijn leven, een vakantie die ik uiteraard nooit meer vergeet.

Nooit had ik op die moment kunnen vermoeden hoe mooi mijn toekomst binnenkort ging zijn, nooit kon ik ‘eeuwige-vrijgezel-zijnde’ vermoeden dat niet mijn mooie populaire vriendin, maar ik onze eed van ‘geen-vriendjes-op-vakantie’ zou moeten breken. Maar bijna 2 jaar en 5 maanden later ben ik nog steeds het gelukkigste meisje op aarde hoor!

Bijkomend leuk weetje bij deze foto is dat ik hem, toen hij verjaarde of toen hij naar Amerika vertrok eens een filmstrip-fotokader cadeau deed met een deel van deze foto (het deel waar ik alleen op sta uiteraard) 5 keer in het klein in met de letters I (hartje) YOU.

Verder tag ik dan volgende personen, die deze opdracht krijgen: ga naar de vierde map met foto's op je computer en neem daar de vierde foto. Deze foto plaats je op je blog.

NONA

REDROSE

LA JUNGFRAU

En iedereen die zich geroepen voelt 

 

 

10:34 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-12-08

De kerstdagen en ALLES wat daar bij komt kijken

kerst beertje

Ik wil het met jullie eens hebben over… DE KERSTDAGEN!

Tot 4 jaar geleden betekenden de kerstdagen, lichtjes in het donker, versiering zijn verschijnen in de straten (en dit ook zien aangroeien telkens je van en naar school fietste), kerstkaartjes in de klas geven, examens,… Ik genoot wel van die dagen eigenlijk, zo de after-examen-dagen dan vooral.

4 jaar geleden, toevallig het laatste jaar dat december gelijk stond met examens, waren de kerstdagen TOTAAL anders. Mijn opa stierf en toen zwoor ik dat kerstmis nooit meer hetzelfde ging zijn.

Awel ja… vanaf toen had ik nooit meer examens in december, maar moest ik wel altijd kei hard beginnen leren voor de examens.

Uiteraard was 2004 niet het meest toffe eindejaar, maar ik merk dat alles slijt. Gisteren zag ik nog een foto van mijn opa en dan besef ik dat alles toch wat vervaagd. 4 jaar is ook al even geleden, en elk jaar op 19 december denk ik er nog eens extra aan. Hij zit toch voor altijd in mijn hartje.

Goed maar daar wilde ik het eigenlijk niet met u over hebben, terug naar de essentie. De voorbije 3 jaar stonden dus in het teken van de examens in januari, maar nu ik in mijn laatste jaar zit, zijn er modules. Geen examens na de vakantie, wel morgen 4 open-boek-examens waar ik het nut niet van inzie, want ‘k heb geen idee hoe ik die cursussen moet bekijken. ’t Gaan weer een über-didactisch-gedoe worden en daar heb ik zo’n hekel aan. *Duimen dat het morgen goed gaat!*

Heb in december ook niet heel veel les gehad en dus had ik perfect alle cadeaus kunnen kopen. En toch liep ik vandaag voor de zoveelste keer rond in een shoppingcenter of winkelstraat met als doel cadeautjes kopen. En met mij… VELEN ANDERE. Amaai wat was dat.

Vroeger had ik daar dus niet zo’n last van, wat voor wie kopen en wanneer. Meestal had ik alles als één van de eersten. Ik had een idee in mijn hoofd en dat werd het meestal ook. Maar nu? Geen idee wat te kopen, al 20 keer achter dingen gaan zien en blijven zien. Nu volgende week is’t kerst dus moet het in orde zijn. Ook kerstmarkten zijn er nog niet van gekomen, misschien morgen als mijn schat zin heeft. Misschien is het omdat kerstmis zo laat in de vakantie valt dit jaar, maar ‘k heb nog totaal geen kerstgevoel. Vorig jaar had ik al een kerstgevoel vanaf begin december toen ik en mijn schat op weekend waren in Oostende en het daar al volop kerstmarkt was. Nu merk ik kerst enkel aan het feit dat de kerstversiering beneden staat, dat ik cadeaus moet kopen (moet nog voor 3 personen iets ‘aanvullend’ vinden) en dat de KERSTKAARTJES stilaan in de bus vallen. (ook voor mij :-)

Over dat laatste gesproken, hier thuis hadden ze het geweldig idee om ons (= mij en mijn broer) op de kerstkaartjes te zetten. In de vorm van een fotokerstkaart dan wel. Vorige zaterdag een foto getrokken op een feest, zondag besteld en vandaag in de bus. En ach, behalve dat ik in 100 woonkamers ga hangen (met gem. 4 personen per gezin en dan nog eens al dat bezoek dat de kerstkaarten bekijkt), valt het nog wel mee. Iets minder gelukkig over kerstkaartjes zal mijn oma zijn. Ook zij had er via die site besteld bij ons thuis, een week eerder dan ons. Alleen stond haar bestelling in wacht, dus ook maar vandaag aangekomen, ik bekijk het en… er staat een typefout op. ’t Wordt een vrolijk ‘kerstafeest’ volgens haar kaartjes. 100 foute kaartjes voor haar… en een serieus duur grapje voor ons. Ja wiens schuld is zo’n fout? Die van ons oma? NEEN want zij heeft dat niet getyped. Die van ons papa? NIET HELEMAAL, hij had het moeten nakijken, maar oma had dat ook echt moeten nakijken i.p.v. gewoon JA te zeggen. Pfffft!!!

In ieder geval heb ik nog een week tijd om alles KERST-gewijs in orde te brengen en misschien toch nog op de kerstmarkt van ANTWERPEN-city te komen en te gaan schaatsen. (heb zoveel zin maar mijn schat heeft geen tijd)

Ik wens jullie super leuke kerstdagen! Geniet er van en maak er vooral iets gezellig van met mensen om jullie heen die jullie dierbaar zijn.

20:07 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-12-08

100-things-to-do

100

Stokjes, ze worden me niet zo vaak gegooid en als ik er dan ééntje krijg, heb ik geen tijd (of een kapotte laptop) en dan wordt de blog per ongeluk verwijderd als ik er wel aan denk. (Ja Nele ;-)

Omdat ik ook wel wat dingen wereldkundig wil maken (en dat gewoon wel leuk vind), verschijnt hier mijn 100-things-to-do-lijstje!!!!

 

1.een eigen blog begonnen.
2.geslapen onder de blote hemel. (als een tent meetelt)
3.gespeeld in een band. (als een orkest meetelt)
4.in Hawaiï geweest.
5.een vallende sterrenregen gezien.
6.meer dan je kon missen aan een goed doel geschonken
7.Disneyland of de Efteling bezocht.
8.een berg beklommen. (niemand had het hier over hoge bergen hé ;-)
9.een sprinkhaan gevangen.
10.een solopartij gezongen (tijdens elke MO-les in de klas + op examens)
11.gebungeejumped.
12.Parijs bezocht.
13.in een storm op zee gezeten. (en ‘k heb er de beste herinneringen aan)
14.jezelf een kunstvorm aangeleerd.
15.een kind geadopteerd.
16.bij Comme chez Soi gegeten.
17.In de bovenste bol van het Atomium geweest.
18.je eigen groenten gekweekt (toen ik klein was wss).
19.de Nachtwacht of de Mona Lisa gezien.
20.in een nachttrein geslapen.
21.een kussengevecht gehouden
22.gelift. (wel de intentie gehad)
23.je ziek gemeld, terwijl je alleen een kater had.
24.een zandkasteel gemaakt.
25.lamskoteletjes gegeten.
26.naakt gezwommen in ‘n lichtende zee.
27.een (halve) marathon gelopen.
28.met een gondel over het Canal Grande gevaren. (’t was in een opwelling, maar super tof)
29.een zonsverduistering gezien.
30.de zon zien opkomen (in de Ardennen op dauwtrip)
31.gescoord met korfbal.
32.een cruise gemaakt. (mja een cruise op een zeilboot eigenlijk)
33.de Niagara Watervallen gezien.
34.de geboorteplaats van je voorouders bezocht.
35.een Amish familie gezien.
36.jezelf een vreemde taal geleerd.
37.genoeg geld gehad om tevreden mee te zijn.
38.de toren van Pisa gezien.
39.op een klimwand geklommen
40.de David van Michelagelo gezien.

41.karaoke.
42.een geiser zien spuwen.
43.een vreemde een frietje mét aangeboden.
44.Afrika bezocht.
45.bij maanlicht langs het strand gelopen.
46.in een ambulance gelegen.
47.je portret laten schilderen (géén karikatuur in Parijs…).
48.diepzeevissen.
49.de Sixtijnse kapel gezien.
50.op de Eifeltoren geweest.

51.gaan duiken of snorkelen. (als vrij snorkelen zonder echt doel meetelt)
52.kussen in de regen.
53.een modderbad genomen.
54.naar een openluchtfilmfestival geweest.
55.in een film- of televisiescène verschenen.
56.op de Chinese Muur geweest.
57.een eigen onderneming begonnen.
58.een kunstwerk gemaakt.
59.in Rusland geweest.
60.soep geserveerd.
61.dingen deur aan deur verkocht (met de lagere school).
62.op walvissafari.
63.zomaar tulpen gekocht.
64.bloed gedoneerd, of een ander orgaan. (dat staat op mijn to-do-lijstje)
66.een concentratiekamp bezocht.
67.met een geblokkeerde pinpas aan de kassa gestaan.
68.in een helikopter gevlogen.
69.een dierbaar speelgoed van vroeger bewaard. (sowieso)
70.het Lincoln Memorial bezocht.
71.kaviaar gegeten (smaakt afgrijselijk).
72.een sprei gehaakt.
73.op Times Square gestaan.
74.door de Everglades getrokken.
75.ontslagen.
76.het wisselen van de wacht in Londen gezien.
77.iets gebroken. (telt een tas mee?)
78.achterop een snelle motorfiets gezeten.
79.de Grand Canyon gezien.
80.een boek uitgebracht.
81.het Vaticaan bezocht.
82.een nieuwe auto gekocht.
83.door Jeruzalem gewandeld.
84.in de krant gestaan.
85.de gehele bijbel gelezen. (een kinderbijbel wel)
86.het Witte Huis bezocht.
87.je eigen eten geslacht.
88.de mazelen gehad.
89.iemands leven gered.
90.in een jury gezeten.
91.een BV gezoend.
92.lid geweest van de ECI.
93.een dierbare verloren.
94.een kind gebaard.
95.Adamo in levende lijve gezien.
96.gezwommen in het Great Salt Lake.
97.een rechtszaak aan de broek gehad.
98.een mobieltje gehad.
99.door een bij gestoken.
100.een heel boek in één dag uitgelezen.

 

33 /100, nog 67 dingen te doen, maar niet alles staat op mijn eigen to-do-lijstje!

Volgende dingen wil ik toch nog heel graag verwezenlijken:

5.een vallende sterrenregen gezien.

17.In de bovenste bol van het Atomium geweest.

32.een cruise gemaakt.

33.de Niagara Watervallen gezien.

37.genoeg geld gehad om tevreden mee te zijn.

42.een geiser zien spuwen.

44.Afrika bezocht.

50.op de Eifeltoren geweest.

53.een modderbad genomen.

63.zomaar tulpen gekocht.
64.bloed gedoneerd, of een ander orgaan. (dat staat op mijn to-do-lijstje)
68.in een helikopter gevlogen.

73.op Times Square gestaan.

79.de Grand Canyon gezien.

82.een nieuwe auto gekocht.

94.een kind gebaard.

 

Volgende dingen zouden leuk zijn maar hoeven niet persé:

19.de Nachtwacht of de Mona Lisa gezien.

59.in Rusland geweest.

90.in een jury gezeten.

96.gezwommen in het Great Salt Lake.

11.gebungeejumped.

66.een concentratiekamp bezocht.

26.naakt gezwommen in ‘n lichtende zee.

 

En hoe zit het bij jullie lieve lezers?

11:44 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-12-08

Vannacht komt...


Ik lig te woelen in m'n bed
(Ik lig te woelen in men bed)
Ik heb mijn schoen al klaargezet
(Ik heb mijn schoen al klaargezet)
Ik denk dat ik hem al een beetje hoor
(Ik denk dat ik hem al een beetje hoor)
Straks glijdt hij onze schoorsteen door
(Straks glijdt hij onze schoorsteen door)

Knik knik, 'k heb de bibber in m'n knieën
want vannacht komt Sint Niklaas
Tik tik 'k hoor ze stappen met z'n drieën
De Sint, z'n paard en Pieterbaas

Al ben ik echt verschrikkelijk moe
(Al ben ik echt verschrikkelijk moe)
Ik krijg m'n ogen echt niet toe
(Ik krijg m'n ogen echt niet toe)
Ik kijk veel liever naar de maan
(Ik kijk veel liever naar de maan)
Want straks dan komt de Sint eraan
(Want straks dan komt de Sint eraan)

Knik knik, 'k heb de bibber in m'n knieën
want vannacht komt Sint Niklaas
Tik tik 'k hoor ze stappen met z'n drieën
De Sint, z'n paard en Pieterbaas

PURE NOSTALGIE DIT LIEDJE… *droomt weg over het kleine meisje van vroeger* 

BENIEUWD OF DE SINT VANNACHT OOK WEER MIJN HUISJE PASSEERT… OF KOMT DE SINT NIET MEER BIJ GROTE MEISJES?

En bij jullie? Zat er iets in jullie schoentje?

17:59 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-11-08

Let it snow...

Hey trouwe lezertjes (ahja wie nu nog leest is wel zeer trouw),

Eerst en vooral, sorry voor de lange pauze! ‘k Kan nu een hele uitleg gaan geven, maar wat hebt u eraan? Niets! Dus ik hou het bij, ja ik heb mijn blog schandalig verwaarloost. Maar… we leven in een vrij land (gelukkig) en laat ik bloggen, maar een hobby noemen en je bent vrij om te kiezen wanneer je je hobby uitvoert.

Een paar belangrijke reden waarom U, mijn lezer, zo lang moest wachten is heeeeeel veel schoolwerk, stage en … mijn laptop die het opgaf. Nu typ ik dus op een geleende laptop *thx dad* en vanaf volgende week heb ik hopelijk terug een eigen laptop. (lees: Ik ben weer wat centjes armer) Mijn oude laptop (nooit meer een IBM) gaat naar, ik weet niet waar, maar graag zou ik hem eerst nog even aan de praat krijgen om heel de inhoud op HardeSchijf te zetten. We zien wel wanneer we ff frustraties aankunnen.

Een laptop is toch zo iets dat je mist hoor. Zonder laptop zou ik verloren zijn, maar ‘k merk dat ik wel een ‘laptop van mijzelf’ mis. Programma, favorieten, documenten, alles is zo anders en al het vertrouwde is zo weg :-s Maar goed straks werkt mijn oude laptop weer voor een uurtje (dream on) en dan is alles in orde want dan heb ik al mijn bestanden terug en volgende week terug mijn eigen pareltje ;-)

Een belangrijke reden waarom ik vond dat ik nog eens moest bloggen is… omdat ik al lang geen 20-jarige meer ben. Ben nu een twenty-something, shame on me dat dat al 1,5 maand fout staat.

Nog wat updates uit mijn leven:

- Ben dus 21 geworden.

- Ben ondertussen al 2 jaar en 2 maand samen met mijn schat

- Heb net een stage in het eerste leerjaar gedaan (’t is mss niet echt mijn ding, maar ’t was wel leuk)

- Heb elke week 2 keer stage ‘Studiebegeleiding’ = 4 schatten helpen met hun schoolwerk. Echt waar ’t zijn geen model-kindjes maar wel tofferds die dat extra duwtje nodig hebben.

- mijn eindwerk gaat nog steeds over MINDFULNESS bij kinderen en ja NU komt er wel wat over uit… dat had dus in juli/augustus moeten zijn, want nu kan ik dus terug beginnen.

Verder hoop ik dat mijn lieve schat volgende week eindelijk werk heeft. Hij verdient het en ze hadden hem 5 maand geleden al moeten aannemen.

‘k Ga jullie laten, voor jullie een overdosis blog krijgen.

Heel veel liefs!

PS. HOE IS HET MET JULLIE EIGENLIJK? Laat het maar na in een reactie!

17:26 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-08-08

The time is ... now

Give up yourself unto the moment
The time is now
Give up yourself unto the moment
Let's make this moment last

decoration

Even kort, mijn voornemen proberen houden dat ik geregeld ging schrijven. Jullie hebben wel al door dat ik vaak schrijf aan de hand van zinnen uit liedjes, maar ik vind teksten bij liedjes heel belangrijk en vaak zoek ik voor ik post gewoon een liedje waar ik iets mee ben, als tekst. Noem het een inleiding… (en dit was dan de inleiding op de inleiding)

Bovenstaande tekst komt van Moloko, the time is now, en eigenlijk hadden ze wel gelijk. Nu moet je leven. In het dagelijks leven ben ik een terugblikker. Ik doe dat graag, heb wat nostalgie nodig.

Zo was ik dus daarstraks wat op mijn blogje aan’t terugblikken. Wat schreef ik vorig jaar en 2 jaar geleden in augustus, wat ging er toen in mijn hoofdje om? Ik bedacht dat eigenlijk elk jaar anders was.  

2 jaar geleden lag ik volledig met mijzelf in de knoop, op liefdesgebied en op schoolgebied, ik had nog geen idee van wat de maand september in 2006 allemaal zou beteken en brengen. Augustus was vol twijfels, september was een nieuwe start!

Vorig jaar was mijn schat dan weer in Amerika. Alles was anders, heel mijn leven leefde ik anders. Tegenover vorig jaar lijkt mijn leven wel een ommezwaai op vele vlakken (zowel pos. als neg.)! Uren zat ik voor de PC, aftellend en hopend.

Toen ik dat daarstraks allemaal zo bekeek besefte ik plots hoe hard ik veranderd ben, hoe geen enkel jaar te vergelijken valt en hoe ik toch nog steeds bezig ben met ‘volwassen worden’. Bijna 21 jaar, het klinkt zo volwassen, maar eigenlijk ben ik dat nog helemaal niet. Ik wil zoveel, zoals samenwonen, en ook al moest ik normaal afgestudeerd zijn en met 1 bene in het ‘echte leven’ staan, ik ben er nog niet klaar voor…gelukkig. 

En dus heb ik besloten… om te genieten van het nu en mindfulness- en Moloko-gewijs, te leven in het nu!

Noot: Mindfulness is mijn eindwerkonderwerp, en toevallig paste de tekst erbij, vandaar de vermelding ;-)

23:35 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

17-08-08

Aan het eind evan de dag...

Aan het einde van de dag,
als iemand aan komt hollen met de liefde,
als je moe bent en onhandig en toevallig net verward in een warnet
van angsten –
wat moet je doen,
wat moet je met de liefde doen, donzig, schrikachtig,
die iemand je nog brengt?

(Toon Tellegen)

 

626342-medium

Het einde van de dag en ik voel me dus een beetje ‘down’. Niet dat er een speciale reden voor is. Ik had gewoon zoooooooooooooveel plannen voor de vakantie en uiteindelijk blijkt het dan al 17 augustus en is de vakantie zo voorbij…

Ik ging afspreken met mensen en hoewel dit nog wel met onverwachte mensen op het menu (letterlijk dan) staat, voel ik me hierin gefaald, maar dat ligt ook aan mij. Ik zou ook gewoon eens meer moeten laten horen… Soms denk ik gewoon dat ik wat weinig tijd in vriendschappen steek en als dat gevoel me overvalt ben ik verloren. Ik zou massas populair willen zijn, met veel vrienden maar ik hou het blijkbaar bij slechts enkelen.

Ik ging voor Frans werken. Heb dan wel geen herexamen, maar net daarom moet ik mijn Frans onderhouden. Mijn bijlesjuf had me 50 blz opgegeven, maar ik heb er door de drukte nu amper 12 :-(. Heb ook zo iets van ‘ik heb nog wel andere dingen te doen’!

Ik ging voor mijn eindwerk werken, maar das nog niet genoeg gebeurd. Wel gelezen, maar nog niet echt gewerkt, wel gezocht, maar nog niet veel volk gecontacteerd. Er wel mee bezig… maar misschien niet genoeg…

En zo kom ik aan het einde van de dag, het einde van een week, half augustus reeds… en ben ik wat ‘down’ en ‘teleurgesteld in mijzelf’. Ik wil alles perfect, maar blijkbaar lukt dat niet vanzelf…

23:59 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-08-08

VRIENSCHAP: Is het een illusie?

Het is weer even geleden en weer was ik bijna vervallen in het oude ‘waar zou ik over schrijven?’.

Eerst wilde ik schrijven over mijn toffe vakantiejob die ik heb gevonden via mijn tante. Als verkoopster van een herenmerk in ‘den INNO’. ‘k Had er eerst wat schrik voor omdat ik het nog nooit had gedaan en ik helemaal allen voor dat merk sta, maar ‘k heb geweldige collega’s op de herenverdieping, echt super lief.

Of misschien moet ik jullie nog eens meevoeren in mijn dagelijks liefdesleven. Jullie laten genieten van het feit dat ik soms een beetje twijfel of ik nog wel echt verliefd ben. Ik zie mijn schat nog graag, maar soms werkt hij me op de zenuwen, soms wil ik gewoon ff vrij zijn, soms bedenk ik dat vrijgezel zijn wel fijn was. Maar ondanks dat ik soms een ‘HUHM’-gedachte heb zie ik mijn schat enorm graag.

Ik ga jullie ook niet vervelen met verhalen over stress. Zowel van drukte voor kampen, werk, voor mijn eindwerk (ik ging nl. KEI VEEL doen, niet dus), voor de 50 blz Frans die mijn bijlesjuf opgaf, voor het feit dat ze plots een piloten-stop hebben doorgevoerd en mijn schatje dus wel solliciteert maar dat alles zo traag gaat en hij wss pas in oktober of november kan beginnen.

Waar ik het met jullie wel over wil hebben is over VRIENDSCHAP.

Volgens Mr. Vandale is een vriend iem. aan wie men door genegenheid en persoonlijke voorkeur verbonden is. Zeer vaag dus ging ik er door een paar gebeurtenissen 2 weken geleden eens over nadenken, nadenken over wat vrienden en vriendschap echt zijn.

De conclusie was… bedroevend.

kids_hugging

Het begon met het feit dat mijn schatje op een avond plots iets ging drinken met vrienden en dat ik thuis alleen zat en niet echt iemand wist om mee af te spreken. Het werd me toen pijnlijk duidelijk dat ik niet echt veel mensen heb om zo direct leuke dingen te doen. Waar ik naar bel ‘Zin om iets te gaan drinken’ en die direct ja zeggen. Pijnlijk sijpelde het mijn gedachten binnen. Ik begon na te denken en de conclusie die ik maakte was dat ik vooral dingen deed met de ‘vrienden’ van mijn schatje. Gaan kajakken, BBQ, iets gaan drinken,… allemaal doen we dat met 1 ‘vrienden’kliek, waar de helft elkaar niet kan uitstaan en waar roddelen of commentaar hebben blijkbaar gewoon is. Ik had het al door maar nu besefte ik het echt. Die ‘kliek’ is zo fake als wat en wordt door 1 iemand bij elkaar gehouden.

Nog pijnlijker werd het toen ik 2 dagen later hoorde dat SCHATJE en ik niet uitgenodigd zijn op iemands trouw (van die kliek) omdat we maar ‘kennissen’ zijn. We zijn kennissen hoewel we vanalles samen doen behalve ja op weekend gaan soms want 1) we studeren beiden en budgetair kunnen we geen grote uits^pattingen maken 2) SCHATJE heeft 7 maanden in Amerika gezeten. Letterlijk hé, we zijn kennissen want we missen toch 7 maand. Dat we samen Nieuwjaar en verjaardagen vieren, samen weggaan, even hard wel/niet  tot de kliek behoren/ behoorden als anderen, das natuurlijk bijzaak.

Ik was niet bepaald teleurgesteld dat we niet zijn uitgenodigd, mensen kiezen zelf hun gasten, wel in het feit dat wij de enige zijn en dat het om zo’n stomme reden is. (stel nu dat we nog ruzie hadden ofzo)

In ieder geval willen we al niet meer (we verwachten wegens vele afzeggingen waar we al van hoorden nog een vraag om toch te komen, hen kennende) en we kunnen ook niet meer. (al ga ik heel grof doen als ze dat lef toch zouden hebben het nog te vragen)

Maar daar ging het dus niet over. Door dat voorval ben ik nog meer beginnen nadenken. Ik ga om en ‘verpruts’ mijn tijd met zulke mensen, waar we toch maar kennissen voor zijn, waar ik niet eens mijzelf kan zijn, terwijl ik mijn eigen vriendschappen wat heb laten verwateren. Ik vind het erg voor SCHATJE, want in de ‘kliek’ zitten ook 3 goede vrienden van hem, maar zo wil ik het niet. Hij mag best nog me hen vanalles doen, maar het zal toch grotendeels zonder mij moeten.

Ik heb besloten dat ik meer tijd ga steken in MIJN VRIENDEN. Had al wat gesmst en gebeld met iemand en toch plots beginnen mensen ook zelf terug contact te zoeken. Hele leuk en geweldig voor mijn plan. Ge-wel-dig dat ik toch terug zelf wat meer toffe dingen met anderen ga doen in de toekomst, dat ik mij daar op kan concentreren en ‘de kliek’ te laten voor wat het is en daar wat minder tijd mee door te brengen.

Echt waar ‘vriendschap’ heeft ineens door alles een hele andere betekenis gekregen. Ik heb geleerd en nieuwe inzichten verworven. Dingen waar ik mss nog in moest groeien en zo… zo leert visje weer wat meer van de ‘echte wereld’ en hoe die in elkaar zit, hoe mensen in elkaar zitten en hoe ik wat meer tijd aan sommigen moet besteden, aan sommigen wat minder. EN dat ik misschien terug maar wat meer moet bloggen ;-)

Zien hoe lang mijn voornemen stand houdt! ;-)

 

decoration

21:49 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-08-08

AWARD

Hey Folks,

’t Is weer lang geleden, I know, maar het onbreekt me de laatste weken en maanden wat aan tijd. Telkens denk ik van ja volgende keer post ik sneller, maar goed ik blijf wel online dus geen zorgen. Je hoort op tijd en stond wel iets van me.

Ben nu net (sinds maandag) terug van het allergeweldigste ‘Ridders en prinsessen’-kamp en toen ik terugkwam in de blogwereld ontdekte ik een leuke verrassing. Ik heb nl. een AWARD gekregen van de leuke REDROSE.

Vermits ik niet zoveel meer blog had ik dit allerminst verwacht, maar ‘k vind het geweldig.

Natuurlijk verdienen enkelen ook een AWARD van mij, al had ik graag Redrose er ook eentje gegeven omdat ze zo geweldig tof schrijft.

Maar hier komen ze dan in willekeurige volgorde:

1)      Sarah en Bram: omdat het zo’n geweldig tof koppel is. Door toeval heb ik Sarah ook iets beter leren kennen en verrassend genoeg komen we in heel veel dingen overeen. Ze heeft mij ook heel erg gesteund toen mijn schat 7 maandjes weg was. Alleen daarom al verdienen ze deze dubbel en dik.

2)    Dinges (en haar leuke kids): ze schrijft zo geweldig leuk over haar kids en hun uitspraken en deugnieten streken. Er is trouwens een nieuw kleintje op komst wat nog voor meer avonturen zal zorgen.

3)    Boogiepeter: Toen ik nog frequent schreef was hij een vast blogmaatje, nu is het allemaal wat minder, maar daarom ben ik hem nog niet vergeten. Auto’s zijn niet mijn ding, maar naar die op zijn blog ga ik graag af en toe eens kijken.

4)    Nele: Ze heeft er ergens wel al eentje gekregen, maar ze schrijft zo heerlijk leuk. Vandaar dus!

5)    MSke: Gewoon super leuk geschreven en één van de mensen die ik vanaf het begin ‘ken’.

6)    Marie en Gitte: Twee prachtige meiden die toch hebben moeten vechten om er te zijn. Ik volg hun avonturen al een hele tijd stilletjes mee. Tijd om ze eens extra in de schijnwerpers te plaatsen.

7)    Zita: Gewoon omdat ze zo heerlijk zichzelf is en zo geweldig schrijft. Zalig om daar te gaan lezen!

 

Andere leuke sites vind je uiteraard bij mij favorieten ;-)

De reglementen:
1. De winnaar mag het logo plaatsen.
2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.
3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen.
4. Zet de links van deze sites op je blog.
5. Laat een berichtje achter op de betreffende site.

12:44 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-05-08

ALS ze lacht

Ze is niet altijd even vrolijk
en dat ligt ook wel eens aan mij
en een beetje aan de weerman
maar die maakt eigenlijk niemand blij
met al zijn miezerige buien
daar heeft zij geen boodschap aan
zij wil alle dagen zon en als het moet eens een orkaan

Maar net als hem blijf ik proberen,
elke dag een flauwe mop
plots is daar dan toch die glimlach
en dan klaart alles, dan klaart alles hier weer op

want als ze lacht breekt de hele hemel open
echt, ik waan me in de tropen, ’t is echt machtig als ze lacht
als ze lacht baad ik uren in de zon
ik wou dat ik dat voor haar kon
wat zij voor mij doet als ze lacht

girl-smile2

Het voorgaande stukje tekst is van de hand van de mannen van Yevgueni… zalige liedjes en zalige teksten hebben ze!!! Sinds enkele weken hebben ze er een fan bij.

Maar dat wilde ik jullie natuurlijk niet vertellen… dat kunnen jullie hiernaast trouwens ook lezen. Neen… als ik een stukje tekst kies zit daar altijd iets achter. Het is altijd een stukje van mij…

Deze tekst zou perfect uit de mond van mijn schatje kunnen komen. Ik ben niet altijd even blij, ik lach meer als de zon schijnt en soms maakt hij geweldig flauwe mopjes om een lachje te toveren. Maar goh bij wie is dat niet? Eigenlijk koos ik dit liedje omdat ik net niet lach.

Ik ben meestal wel een vrolijke meid, of probeer toch zeker in het gezelschap van anderen vrolijk te lijken, maar ik kan ook niet vrolijk lijken als ik me niet zo voel. Ik straal mijn gevoelens uit en de laatste tijd voel ik me wat huilerig. Waarschijnlijk van de stress, maar ‘k zit er toch maar mee. Precies of ik heb te veel tranen die er uit moeten. Bij de kleinste prikkel kan ik al tranen in mijn ogen krijgen. Als iets even tegen slaat, als ik iets lees in een tijdschrift, een boek, als mijn schatje door moet,… Soms voel ik me dan een klein kindje… hij gaat weg en ik huil omdat ik niet krijg wat ik wil, dat hij voor altijd bij me is.

Daarnet weer. Zonder aanleiding voelde ik mijzelf huilerig en heb mijzelf dan maar verloren in een artikel in Flair. Het moest ff en deed me goed… maar toch! Ik ben de laatste weken echt overgevoelig en wil dat niet!

Laten we het maar op stress steken… stress voor de erg nakende examens…

Bij deze wordt het dus weer even stiller, maar alle lieve reacties blijven WELKOM!

20:41 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

22-05-08

Eindelijk kan ik beginnen blokken...

142_239_examens

 

Eindelijk kan ik beginnen studeren… het werd tijd! Ik weet het, een ongelooflijke zin uit de mond van een student, maar ik meen het. Ik ben blij dat ik eindelijk kan beginnen leren om verschillende redenen:

1)      Het is nog steeds de bedoeling dat ik geweldig slaag op mijn examens en eens GEEN herexamens heb (het kan nog)

2)    Ze bij ons op school zo geweldig waren vele taken te koppelen aan de stage of ze net voor of tussen de stage op te geven zodat alles nog achteraf gemaakt moest worden. (In december hadden ze ook dat idee) Ik ben dus tot gisteren bezig geweest met taken-taken en nog eens taken! EN DAS SCHANDALIG!

3)    Binnen een week heb ik al examen en ik heb altijd ‘inlooptijd’ nodig, want ik leer traag en eer ik er echt ‘in’ ben…

Ik wil dat het op schoolvlak dit keer eens wel lukt! ‘k Heb een grote angst om te falen, maar het moet en zal lukken! Ik heb maar 4 vakken, waarvan 3 zware en heel belangrijke en 1 praktisch waar we dan nog eens presentaties voor moeten maken.

Ondertussen moet ik ook tussen dit en een week bedacht hebben welk eindwerk ik volgend jaar eventueel wil doen! Ik kan al niet kiezen en een lijst met 180 onderwerpen, waarvan vele saaie hebt niet echt! 

Gisteren had ik les en eigenlijk had ik niet veel zin om veel te doen. Ik ging wat opruimen en bijeen nemen, verder niet. Totdat… mijn schatje online kwam en we eigenlijk beiden ontdekten dat we gerust konden afspreken. Hij is dan maar naar mij gefietst (18 km…slik). Lekker samen film gezien, geknuffeld en geslapen. ‘k Was doodop en vanmorgen ging de wekker om half 7 omdat hij om 7 uur op de fiets moest zitten naar huis. Hij heeft nogal wat voor mij over hé ;-)

Was vanmorgen wel wat humeurig enzo dus terug in mijn bedje gekropen en na wat half wakker worden pas om 9u45 uit mijn bed gesprongen. Moest nog ff naar school enzo dus… Toen ik dan thuis was was ons mama aan’t poetsen en omdat alles hier plakte van de lijmspray besloot ik mijn bureau en vloer ook ff onder handen te nemen en een beetje op te rommelen. Dan wat woordenschat geleerd en een vak op orde gestoken en beetje film en tv gekeken.

Echt goed in gang ben ik nog niet geraakt, maar als ik er morgen super hard invlieg hoop ik het tot een goed einde te brengen… alhoewel echt echt beginnen leren heb ik nog niet gedaan… oooooh help ik hoop echt dat het goed afloopt!

Met een hoofdje voor stress ga ik jullie nu ff laten en wens ik de studenten onder jullie veeeeeeeeeeel succes!

23:57 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: examens |  Facebook |

11-05-08

Lentekriebeles brengen ons terug naar vorig jaar...

index_smile_face

 

Even terug naar vorig jaar… 11 mei 2007!

Een vrijdag, dat weet ik nog, en niet zomaar één.

Op die bewuste dag kwam mijn langverwachte 1e achterneefje met een pracht van een naam ter wereld. Iedereen super fier en hij was inderdaad om op te eten.

Zoooo schattig… vandaag dus een feestje voor mijn achterneefje… en daar zijn we graag bij!

 

Op die bewuste vrijdag was het ook 1 maand geleden dat mijn lieve schat vertrok. Toen dacht ik nog dat het nog maximum 5 maanden zouden worden, het is er eentje extra gebleken.

Ik blik graag terug en zo lees ik ook graag terug hoe ik me toen voelde… en weet je wat? Jullie mogen meegenieten!

 
Hier lig ik dan weer in mijn bedje...alleen...1 maand geleden lag ik nu bij je. Deze week vertelde ik je dat het me traag leek te gaan. 1 maand voorbij... ik weet nog steeds niet of ik moet vinden dat dat snel gaat MAAR het gaat vooruit. 1 maand geleden lag ik nu dus bij jou,  naast jou, in jouw armen. Jij kon me troosten, nu niet (maar heb ook geen troost nodig nu), je was dicht bij me maar toch wilde ik niet dat het een maand geleden was. Alles loopt…en het loopt hoe het hoort te lopen. Ik hoef je voorlopig nog niet in mijn armen te hebben, vanaf binnen 4 maanden mag het, nu niet! Ik wil niet terug naar een maand geleden, niets pleit voor alles tegen: we zijn nu al een maand ver en alle glinsterende traantjes en moeilijke momenten zijn het mij nog steeds waard.

(…)
Wat ik daarnet zei meen ik…ik vind het allemaal nog meer dan waard. Het zijn mss idd ONZE 6 maanden geworden vanaf september maar ook apart daarvan JOUW 6 maanden.
Nooit zal ik je kwalijk nemen dat je nu in Arizona zit, dat kan ik ook niet. Ik zal ze ook nooit vergeten waarschijnlijk maar das ook niet persé negatief, het zou niet juist zijn ze te willen vergeten…net zoals ik jou ook niet kan en wil vergeten.
(…)
1 maand…dit nog 5 keer. Dat moet ik toch kunnen? Voor ik het goed en wel besef is oktober. Ik heb het gevoel dat het ONS gaat lukken!
Ik denk dat onze relatie niet minder is geworden, op sommige vlakken net sterker en ik beloof je. Als jij toekomt en ik kan er staan dan ga ik er staan. Met toeters, bellen, ballonnen, in een vrolijke zomeroutfit, met een dikke coltrui als je wil, met een groot spandoek, met open armen, met tranen in mijn ogen, met mijn mooiste schoentjes aan, een groot stuk chocolade, mijn zoetste zoenen, een fototoestel, met heel veel gedachten en mijn mooiste lach. Dat alles zal ik voor je doen en mag jij kiezen, whatever you want, alleen de traantjes en de lach ga je niet kunnen kiezen…die zijn gratis…bijgeleverd in pakket.
 

 

En plots besef ik… hoe alles toch anders was en anders is uitgedraaid!

De aankomst was raar, er is 1 enkele traan weggeveegd en de zomerse outfit werd meer herfstig want het was al een koude november-maand.

‘De periode Amerika’ vervaagt, ik kan het mij met de beste wil van de wereld niet meer bedenken en het mooiste van al is dat alles ZOVEEL BETER EN MOOIER geworden is!

10:07 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-05-08

RESTYLING... hetzelfde maar toch een beetje anders

Stel nu dat jij niet bestond
had ik dan een reden om
hier te zijn in dit aards paradijs
wachtend op de ochtendzon?

Stel nu dat jij niet bestond
hoezeer zou ik jou missen dan?
Welke kleur, welke geur, geef ik dan
aan ‘t groots en grandioos portret
dat ik voor jou had klaargezet. 

Stel dat jij verdwijnen zou
herinnering als een vage flard
als een flirt, hoe je kirt en je lacht
alles wat ons samenbracht.
Wat waren wij toch soms verward…. 

Stel nu dat jij niet bestond
had ik dan een reden om
hier te zijn in dit aards paradijs
wachtend op de ochtendzon?

Zeg mij dat je wel bestaat
en dat het slechts om dromen ging
die mij ’s nachts, overdag en op straat
vervolgen maar dan plotseling
verdwijnen als een tinteling…

Stel dat deze blog niet bestond of zou verdwijnen… alle herinneringen zouden vage flarden zijn. Natuurlijk doet dit liedje mij vooral denken aan ‘mijn liefste schat’, stel dat hij niet bestond dan zou de reden om hier te zijn veel minder zijn! Mijn schatje is niet mijn alles, maar nog steeds mijn heel erg veel en hij wordt steeds meer en meer in mijn leven!

Oh wat zie ik hem toch ongelooflijk graag!

Bij deze na een paar maanden een verfrissing van mijn blogje want VISJE heeft gezwommen en is ondertussen wat veranderd!

Bij deze heet ik jullie opnieuw welkom en ga ik proberen om terug regelmatiger te posten, want mijn blogje en ik… stel dat wij niet zouden bestaan… de wereld zou een beetje minder vrolijk zijn!

 

restyling

16:09 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-02-08

Wat een geluk dat ik een visje ben...

Ik zou graag een visje zijn, zodat ik liefdesbelletjes kan maken, dicht bij jou, om in elkaar te verzinken en in jouw ogen te verdrinken! Blub blub blub...

de-mooiste-vis-van-de-zee


En daarom laat ik dit blogje dus niet los…omdat ik echt een visje ben… een visje is de enorme bokaal die wereld heet! Een wereld waarin ik liefdesbelletjes kan maken, dicht bij mijn schat kan zijn. Een wereld waar ik soms in verdrink… soms in de ogen van mijn schat, soms tussen (hoge) golven en getijen van het leven in deze wereld! Maar een visje zal ik altijd zijn…vliegend, zwevend, zwemmend, spartelend, drijvend, LEVEND!

 

Hoe het nu in deze grote bokaal is is moeilijk te zeggen. Niet goed, niet slecht, gewoon! Ik mis mijn lieverd, ook al is hij nu niet meer ver van mij, ook al zie ik hem vaak. Ik mis het samen dingen doen, ik mis het samen zijn, ik mis hem als hij nog maar een moment weg is! Na zijn terugkomst hebben we eigenlijk amper momenten gehad waar we ongelooflijk veel dingen hebben gedaan. We zijn wel eens gaan zwemmen en op weekend geweest, we zijn wel eens iets gaan drinken en hebben samen de feestdagen doorgebracht, maar we hebben vooral gewoon thuis geweest bij elkaar en in elkaars armen geslapen en ja zelfs visjes hebben soms nood aan andere dingen. Dit visje wil wel eens meer zijn dan ‘de eigen vertrouwde bokaal’!

Ik weet dat ik het mij na en tijdens Amerika allemaal anders had voorgesteld, eindelijk tijd voor elkaar, maar goed ONZE TIJD KOMST NOG WEL!!!

 

Verder maalt mijn hoofdje de laatste dagen van de gedachten. Gedachten over de toekomst, over belangrijke dingen, over rare dingen, over twijfels en angsten, maar ook soms over leuke dingen en binnenpretjes. De twijfels en angsten zou ik vanaf nu meer willen mijden, maar das zo moeilijk voor een twijfelkont met een grote dosis faalangst.

De leuke dingen en binnenpretjes zou ik willen vermenigvuldigen, maar ‘k weet dat ik daar zelf voor moet zorgen dan, dat echt gelukkig zijn in mijn eigen denken en doen zit! Ik weet het en ik werk eraan! *krijgt een binnenpretje*

 

Nog verder heb ik ook al 1 to-do-dingen voor 2008 bijna waargemaakt: ik heb al 1 ding gedaan dat ik nog nooit had gedaan en waar ik wel kriebeltjes van kreeg. Op het resultaat moet ik nog even wachten! Eén dezer weken… in FLAIR ;-) Ik ben benieuwd want het telefonische interview was enorm raar… de fotoshoot dan weer heerlijk!

 

Voila, dit gezegd zijnde zijn jullie weer een beetje meer op de hoogte van het reilen en misschien vooral zeilen in en op het water van mijn bokaal!

 

Mijn allerliefste blubjes en sorry voor de vermindering in frequentie ;-)

 

00:14 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-02-08

Het is zo stil in mij...

Audrey

En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door

Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt
Iedereen kijkt maar niemand is wie je denkt

En het is zo
Stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij

Misschien verwoordt dit wel het beste hoe mijn blogje er nu voor staat. Ik heb zoveel te vertellen, maar ‘k kom er niet toe om het op mijn blog te zetten. Ik kan me niet eens beroepen op het excuus ‘geen tijd’. De laatste weken had ik massas tijd en een massa aan verhalen.

Ik ben wel een paar keer komen piepen en toen bedacht ik: ‘ja meid je moet je blogje eens updaten’ maar ‘k weet niet of dat een goed idee was geweest. Bloggen moet geen ‘MOETEN’ worden, geen ‘opgave’. Misschien komt het er dit weekend wel van maar voorlopig is het nog: ‘ Stil in/bij mij en de wereld draait maar door, het is zo stil en ik heb nergens woorden voor. Sommigen zullen komen kijken en niets zeggen qua reactie (zoals de voorbije weken heb ik gezien: een serieus aantal bezoekers, weinig reactie ;-), anderen zullen wel iets zeggen. Je kijkt hier maar het zal niet zijn wat het lijkt!’

Met deze poëtische bui ga ik jullie laten… misschien tot binnenkort!

19:35 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-12-07

Eindejaarsdagen...

normal_samen29

 

Eindejaarsdagen, donkere dagen die door de mens met lichtjes, versiering, gezelligheid leuker worden gemaakt. Lichtjes, ik hou van lichtjes, lichtjes in het donker en die lichtjes met de eindejaarsdagen betekenen voor vele mensen ook terugblikken en vooruitblikken, nadenken over alles en nog veel meer, mijmeren,…

 

Ook ik ontsnap er niet aan en vermits ik al sowieso een mijmeraar en denker ben kijk ik er al niet meer zo gauw van op, je moet gewoon soms dingen overzien om er iets uit te kunnen leren maar de laatste dagen maalt mijn hoofdje toch weer heel hard. Ik zit helemaal in HEDEN-VERLEDEN-TOEKOMST, waarbij vooral dat middelste overheerst.

Vaak moet ik denken aan hoe het vorig jaar was, aan hoe het was toen mijn schat nog in Amerika zat, aan hoe ik vorig jaar de kerstdagen zonder hem ben doorgekomen, aan hoe we toen nog bang keken naar ‘onze toekomst’, aan hoe ik steeds de examens door kwam (en nu Kerst knal midden in de week viel komt die vergelijking iets minder pos. uit), ik moet denken aan vroegere kerstdagen, aan toen sommige mensen er nog waren, aan toen ik in het middelbaar zat,…

Aan alles tegelijk eigenlijk… ook aan de komende maanden, mss wel al volgend jaar, aan de toekomst,…

Denken aan hoe alles WAS en hoe alles ZAL ZIJN!

 

Eindejaar, dient dat niet om een jaar te overlopen? Wel dan zullen we daar maar mee beginnen!

De belangrijkste gebeurtenis van het jaar was natuurlijk dat ik mijn schatje bijna 7 maanden heb moeten missen! 7 maanden, als je’t mij een jaar geleden had gezegd had ik het bestorven en het niet zien zitten. Een jaar geleden miste ik hem al toen hij amper 10 dagen weg was om te skiën. Het zou 6 maanden zijn en geen dag langer, het werden dus 4 weken langer!

Als ik er zo op terug keek is het nog gevlogen en eigenlijk is het nog geen 2 maanden geleden maar toch ben ik het al aan het vergeten hoe het voelde hem te moeten missen… het vervaagt allemaal wat, dat had ik me dus nooit kunnen voorstellen.

Er is ontzettend veel gebeurt in die 7 maanden, onze relatie is ook enorm veranderd maar ook dat went dus, ik heb nog steeds geen tijd gehad om echt eens veel tijd voor hem te hebben zonder stress in mijn hoofd. Toen hij terug was, was het midden in de stage, daarna drukke maand december, nu volgen de examens,… . Echt genieten was er nog niet helemaal bij!

Soms mis ik ook wel de babbels via webcam, we hadden elkaar altijd wel iets te zeggen, konden uren bellen en nu hij terug is zijn onze echt goede gesprekjes op 2 handen te tellen. Ik wist ook altijd ongeveer waar hij was, kreeg massa’s mails, nu hoor ik hem enkel ’s avonds en ja ik zie hem natuurlijk wel 2 keer per week maar toch. Vaak moet ik gokken wanneer hij thuis is, online komt,… Maar eigenlijk zou ik niet willen terugkeren want iets in mij beseft nog al te goed hoe het allemaal was.

Met kerstdag besefte ik het nog meer. Ik kreeg een dvd van hem L’auberge espagnole. Zalige maar onbekende film over Eramus-studenten. Ooit wilde ik dat ook doen maar raak er minder en minder zeker van. Laat mij maar gewoon mijn best doen hier in ons Belgenlandje!

Wel in die film laat een jongen zijn vriendin (tevens mij favo actrice) achter en heel de film lang moest ik denken aan ONS. Hoe braaf we beiden hebben gewacht, dat hij echt wel lief is, ed. Op het einde van de film lag ik in mijn lief’s armen en rolden de traantjes langs mijn gezicht (ergens is er toch nog iets i.v.m. Amerika dat nog steeds niet losgelaten is, ik heb nog steeds ergens het gevoel dat hij me wel 7 maanden heeft achtergelaten… ergens diep in mij!)

 

Nu goed 7 van de 12 maanden waren liefloos…maar ‘k heb toen ook vanalles gedaan.

Ik heb 4 kampen gedaan, ben volledig gefaald voor mijn herexamens, ben in de Baltische Staten geweest, heb oude en nieuwe mensen ontdekt,…

Dan blijven er nog 5 maanden over waarvan hij er nu bijna 2 terug is die mega druk maar leerrijk waren. De eerste 3,5 maanden van het jaar werden wat beheerst door examens en stage en het feit dat zijn vertrek naderde!

Was 2007 een goed jaar? Ja het was goed maar goed is soms niet goed genoeg, laat 2008 maar sprankelen!

 

Terugkijken en vooruitblikken… ik doe het soms wel graag en ik hoop dat 2008 echt super mag worden!

Nu wordt het hier weer ff stil want ook kleine visjes hebben examens!

 

IK WENS JULLIE ALLEMAAL ALVAST EEN GEWELDIG NIEUWJAAR!

LAAT 2008 DUS MAAR SPRANKELEN EN SCHITTEREN!

MAAK ER EEN GEWELDIG JAAR IN VOL DROMEN!

MAAK ER GEWOON IETS MOOIS VAN!!!!

art_large_224896

 

Ps. Ik ga 2007 blijkbaar geweldig afsluiten… met een dom meningsverschil tussen mij en mijn schat. Hij moet leren (maar heeft geen examens ofzo hoor) en ik moet daar maar wat voor wijken, i.p.v. mij een beetje te vertroetelen en te begrijpen nu ik examens heb… grrrr!

15:53 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

23-12-07

Here we are again...

It's, oh, so quiet

Shhhhh
It's, oh, so still

Shhhhh
You're all alone

Shhhhh
And so peaceful until...

You ring the bell,
You shout and you yell,
You broke the spell
This is when you almost have a fit
This guy is "gorge" and I got hit
There's no mistake this is it

'Til it's over and then
It's nice and quiet
But soon again
Starts another big riot

slapen_nachtrust

Sluit je ogen en stel je bij deze tekst de zachte en de knallende muziek voor.

 

Zo gaat het ongeveer een beetje met mij. De zachte momenten zijn de momenten dat ik even rust nodig heb (en ze zijn schaars geloof me), de harde schreeuwende, knallende momenten zijn diegene die nu 2 maanden constant voorkwamen. Druk, haastend, hectisch, vermoeiend,…

Het was zo druk dat ik af en toe mijzelf wel voorbij liep en BLOGGEN lieve mensjes was dan het laatste waar ik tijd voor had.

 

Ik weet dat het hier lang stil is gebleven en ik kan niet beloven dat ik na deze post nog snel zal posten, want het zijn examens en feestdagen!

Wat heb ik zoal uitgespookt. Ik heb stage gehad en ondanks dat er nog wat leerpuntjes zijn ben ik er super tevreden over, dit doe ik graag, dit wil ik doen!!!!!

Na de stage was het dan direct er invliegen met de module voor het 2e en de vele taken die tussen de herfstvakantie en de stage waren opgegeven (en ja tijdens de stage taken maken zat er niet bij). De module van’t 3e was zwaar, veel, maar ‘k heb ze hopelijk wel tot een goed einde gebracht. Dinsdag waren dan alle taken afgegeven, presentatie van’t derde maar maandag waren we in’t 2e met een razend drukke projectweek begonnen. Daartussen nog cadeautjes kopen, mijn lieve schat aandacht geven, wat ontspannen,… Neen er was niet veel tijd meer om te bloggen, maar ben de meeste blogjes wel blijven lezen af en toe! (dus ben nog wel bij)

 

Mijn lieve schat, die moet hier toch ook nog eens vermeld worden, of beter mij en mijn lieve schat!

Hoe gaat het met ONS? Heel goed! We zijn na mijn stage een weekend weg geweest ter ere van ons 1 jaar samen zijn en onze verjaardagen, cadeautje aan elkaar dus, en we hadden het wel nodig! Even tijd voor elkaar, elkaar en niemand anders! ’t Was een leuk weekend in een tof hotel in Oostende…zaaaaaaaaaaaaaaaaalig en voor herhaling vatbaar!

Dat weekendje was even tussen de drukte door, want waar ik voor vreesde is natuurlijk gebleken… sinds mijn schatje terug is heb ik niet echt veel tijd voor hem gehad. We hebben elkaar wel veel gezien en genoten van elkaar maar dat was vaak tussen de plooien door. Tussen het druk bezig zijn, tussen het hard werken, tussen het stressen,… tussendoor dus eigenlijk en dat is niet de bedoeling!

Niet alleen ik heb het druk gehad, ook hij!

Toen hij net terug was en ik het druk had, was hij veel weg met vrienden en soms vond ik dat niet leuk omdat ik nooit mee kon en dat ‘pikte’ wat!

Natuurlijk moest hij bij iedereen langsgaan en vanalles in orde maken maar toch…

Ik besef nu ook gewoond at alles wat anders is, dat onze relatie anders is MAAR we zien elkaar dood en dood en doodgraag en willen elkaar nooit verliezen. Meer dan ooit besef ik dat hij de man van mijn leven is, de man waar ik een toekomst mee wil, waar ik eeuwig wil bijblijven.

 

Hij en ik we zijn beiden veranderd en dat was en is nog steeds soms aanpassen, het was druk de afgelopen tijd maar ook daar zullen we maar aan wennen. Ik kijk wel uit naar de dag dat we beiden eens ECHT TIJD gaan hebben. Dat we echt iets samen kunnen doen en elkaar niet enkel vlug vlug zullen zien!

 

OK, nieuw leven in deze brouwerij dus, voor hoelang dat weet ik niet, maar ‘k vind het super dat jullie blijven lezen en de vele reacties die ik ook via mail kreeg deden me goed!

 

LIEFS en een DIKKE ZOEN!!!!

 

Jullie visje, levend en wel!

13:44 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

14-11-07

En toen zag ik hem terug...

1

 

Het was raar, fantastisch, overdonderend, ongelooflijk, confronterend, geweldig, lief, vermoeiend, en nog zoveel meer.

 

Raar:

Die eerste momenten, de eerste blik, de eerste knuffel, de eerste lange en intense zoen,… alles leek raar. Toen hij aankwam was het of de wereld ff stilstond. Was hij echt terug? Echt helemaal, voor altijd?

Dat rare gevoel heb ik een paar dagen gehouden maar is stilaan geminderd tot ik nu echt kan zeggen. Ja hij is terug en ook al is door omstandigheden het niet als voorheen, hij is terug en blijft vanaf nu voor altijd bij mij en ik zie hem nog steeds ongelooflijk graag!!!!!!!!!!!!

 

Overdonderend:

Het weerzien was intens. Hij overlaadde (en overdonderde) me met zoentjes, kon niet van mij afblijven, ‘k werd plat geknuffeld, plat gezoend,… het overdonderde me gewoon zo erg dat ik ff op adem moest komen. De dagen ervoor was alles gewoon hoe het was, vanaf donderdag niet meer maar ok dat went weer snel!

 

Ongelooflijk:

Ja het moest even tot me doordringen, de vreugde moest even bezinken eer ik echt besefte dat hij terug was!

 

Confronterend:

Nu hij terug is confronteert dat mij met het feit dat ik het net nu enorm druk heb, net nu enorm onder stress sta, dat ik helemaal niet zoveel tijd voor hem heb als we beiden zouden willen. Ik denk dat hij het wel begrijpt maar dat enorm jammer vindt! Ik doe mijn best maar STAGE= STRESS…

 

Geweldig:

Natuurlijk was het geweldig, eindelijk was de dag er, ik had er zo naar uitgekeken, was er zo vroeg voor opgestaan… De eerste momenten waren raar maar ook super mega geweldig!

 

Lief:

Hoe hij naar me keek/ kijkt, hoe hij me knuffelt, me zoent,… het bewijst allemaal hoe geweldig lief hij is. Hij is dan mss minder goed met emoties maar ik geniet gewoon van het feit hoe hij me toch toont hoe hard hij me heeft gemist, hoe graag hij me ziet.

 

Vermoeiend:

Woensdag was al een drukke dag geweest, redelijk slecht geslapen dan, donderdag vroeg op, hem halen, naar school, terug naar hem, eten, samen genieten van elkaar, de vragen van zijn papa ondergaan, slapen,… en heel laat wakker worden om dan weer naar huis te gaan en aan de lessen te herbeginnen. Het was best wel enorm vermoeiend…maar dat hebben we’r voor over.

 

Het was dus dat allemaal en vele dingen zijn gesleten, we zijn nu bijna een week verder en stilaan wordt het terug ‘normaal’…

Er was/ is trouwens nog zoveel meer…dat volgt de komende weken, maanden, jaren!

19:04 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

07-11-07

Taferelen à la ... DIT

iklaatlenooitmeergaan

MORGEN… de dag waar we al weken, maanden, zoniet heel onze relatie naar uitkeken!!!

 

We hebben er lang op gewacht… Begin oktober werd midden oktober, de week voor de vakantie, 31 oktober om niet teleur te stellen, het einde van de vakantie en uiteindelijk is het 8 november geworden! (bijna 7 maand na datum)

8 november…DE DAG waarop alles terug anders wordt, waarop er geen 6 maanden Amerika meer zijn, alleen nog een lieve schat, voor heeeeeeeeeeeeeeel lang heel dicht bij mij!

 

Natuurlijk kijk ik er naar uit, maar nu het nadert, de uren afgeteld kunnen worden, HIJ terugkomt… nu overvalt mij toch een raar gevoel. Uiteraard ben ik enorm blij, alleen de periode kon beter, maar ik ben dit nu weer zo gewoon, zo gewoon om te communiceren via mail en videogesprekjes, zo gewoon  om zo ver van elkaar af te zijn, mijn eigen leven te kunnen leiden, alles was…zo gewoon!

 

Nu wordt het natuurlijk weer fantastisch, geweldig, zalig,… maar vooral DRUKDRUKDRUK! Stage in het vooruitzicht, taken, bijles & examen Frans,…

Maar goed, nog 3 weken doorbijten, en alles zal wel ongeveer in zijn plooi vallen, zal wel ff ontspannend zijn en dan is er weer volop tijd en ruimte voor ONS.

 

We zullen maar beginnen met zachtjes te genieten maar lieve mensjes MIJN SCHAT KOMT TERUG en daar is jullie visje gelukkig om!!!!!!!!

 

PS. De titel sloeg tuurlijk op het prentje bovenaan… reken maar op zulke taferelen morgenvroeg ergens in Brussels Airport! (tragen, nooit meer loslaten, platknuffelen, platzoenen en vooral…niet willen delen!)

14:44 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

13-10-07

gelukkig zijn...

Gelukkig zijn, gelukkig zijn
Daarvoor wil ik alles geven
Weg wat te veel is
Geen stress aan mijn lijf
Gelukkig zijn, gelukkig zijn

smile_girl

Hoe graag ik het ook zou willen. Ik zou momenteel niet oprecht kunnen zeggen dat ik gelukkig ben. Tuurlijk heb ik veel wat me gelukkig zou kunnen maken. Een opsomming hoeft niet, ik weet het zelf en ik weet ook dat ik op sommige/vele vlakken in het leven mijn beide handjes mag kussen! En toch…

Wat zou ik nu veel geven om echt Gelukkig, met een grote G, te zijn!

Ik heb stress tot en met en mijn ‘persoontje’ vond het weer tijd om in een bui van faalangst te raken. Is het de stress, de onzekerheid, het weer? Ik weet het niet precies, wss een mengeling van allemaal.

 

Even wat verduidelijking zodat jullie weer bijzijn…

Ten eerst ben ik dus geen 19-jarig visje meer, sinds vorig weekend ben ik officieel 20’er. (Sarah bedankt voor de lieve wensen)

Sowieso klinkt dat ineens oud, volwassen dus echt er naar uitkijken heb ik niet gedaan, alhoewel enkele maanden geleden stond verjaren nog gelijk met ‘schatje (wss) thuis’! Dat laatste was niet het geval maar ‘k heb er een feestje van gemaakt! 200 man was er aanwezig op mijn ‘feestje’, honderden waren ook uitgenodigd ;-) Handig als je op kamp-reünie-weekend jarig bent! ’t Was leuk en ‘k heb me geamuseerd. Het dubbele aan verjaren vind ik altijd dat vele ‘bekenden’ je verjaardag VERGETEN… Langs de een kant ben je verbaasd van mensen die er wel aan dachten en hoe lief die dan zijn. Langs de andere kant… als je eigen tante belt, jij neemt de telefoon op en zij vraagt doodleuk ‘Amaai jij bent veel thuis tegenwoordig (ik toevallig voor de 2e keer de telefoon op) Is je papa thuis?’, dan pikt dat wel. Iemand belangrijk die het duidelijk niet vergeten was, was mijn schat! 2 smsjes, mails, een virtueel cadeautje en een kaartje dat vertraging had, hij is gewoon super!!!!!

Natuurlijk pikte het dat hij er niet was op deze dag, ik had daar naar uitgekeken, maar in december maken we dat goed op ONS WEEKENDJE (Oostende zal ons leren kennen en na alles zal het ons goed doen)

Ahja voor de nieuwsgierigen: vele cadeautjes heb ik niet gekregen (cd, mp3, enkele kaartjes, geld maar das normaal bij ons)

 

Deze week is ook een zeker stress doorgeslagen. Vanaf maandag begint mijn stage en wordt het weer lessen maken, lessen geven en beoordeeld worden en dit tegen een serieus tempo. Tussendoor hebben we nog lessen en andere taken dus ik vind het PURE stress! Mijn mentor lijkt ook niet zo’n super toffe, maar de mentoren van vorig jaar zal ze sowieso nooit kunnen evenaren die waren MEGA!!!

Dat alles nu al tegen een dubbel zo hard tempo moet gebeuren brengt echt wel veeeeeeeeeeeeeeeeel stress met zich mee! Ik weet wel dat ik waarschijnlijk een super juf ben, mijn mentoren vonden mij goed, de leerlingen vonden mij een toffe, dus waarom zou het niet lukken? En toch denk ik dat ik het niet ga aankunnen, dat ik alles te snel zal moeten doen en dat het niet loopt zoals het hoort! Het 2e jaar is gewoon S-U-P-E-R zwaar!

 

De taken beginnen ook binnen te stromen.

Taakje hier, taakje daar ’t kan niet op, terwijl ik vorig jaar redelijk weinig taken had. Daarbij komt dan nog dat ik vanaf volgende week wekelijks moet gaan voorlezen (wat ook wat voorbereiding vraagt) Ik denk dat het hele lieve kindjes zijn, een meisje en een jongen. Ze zitten wel in de kleuterklas dus het is niet echt mijn doelgroep maar goed het is part of the job! Het leuke/grappige is dat het meisje bij mijn nicht in de klas zit. Mijn nicht is dus haar juf!

Ondertussen zijn mijn bijlessen Frans ook gestart. Dit jaar MOET ik er door raken. Na de bijles was ik al helemaal gedemotiveerd, na 2 jaar kan ik mijn werkwoorden nog steeds niet. Om moedeloos van te worden…

Het is nu al zo druk en met de startende bijlessen komt daar nog extra werk bij…oefeningen, oefeningen, oefeningen!

 

Verder begint ook het gemis van mijn schatje heel zwaar door te wegen, beseffen dat hij eigenlijk al terug zou en het nog lang niet is. Beseffen dat hij eigenlijk net terug komt als ik het kei druk heb, dat ik niet veel tijd ga hebben, dat we weer zoveel missen, het is geen leuk vooruitzicht! Ik ben nog altijd bang dat er iets niet zal klikken als hij terug is, dat we te veel veranderd zijn, dat we elkaar niet meer helemaal begrijpen!

 

Hoe het allemaal ook loopt, ooit zal ik me terug gelukkiger voelen…

Ja lieve mensje, gelukkig zijn… daarvoor zo ik alles geven… (vooral als het met mijn schatje is)

19:44 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

30-09-07

September en ik plukte een roos

tellegen

 

Op het einde van september vond ik deze tekst wel passen... Als mijn schatje er was zou ik een roos plukken en er iets romantisch mee doen, maar eigenlijk... dan zou ik geen roos plukken...dan was ik niet verdrietig!

 

Heb dit weekend een 'bewogen' weekendje gehad. Mijn schat zat in San Diego wat maakte dat ik hem niet heb gehoord dit weekend, ik heb hem dan ook dubbel zo hard gemist! Waarom duurt het allemaal zo lang???

 

Gisteren iets gaan drinken met een vriendin van vroeger op school. Het was tijd dat we nog eens bij babbelden en reken maar dat wij veel te vertellen hadden!!! We hebben het over vanalles gehad. Ook over onze 'niet zo normale' -relaties. Zij heeft al maanden een knipperlichtrelatie (eigenlijk meer niet dan wel) en eigenlijk verdient ze veel beter! Ze krijgt er ruzie door met haar ouders, ze weet dat hij haar niet waard is, maar toch komt ze'r niet van los. Blijkbaar is geborgenheid en intimiteit toch heel belangrijk...sex blijkbaar ook. Ik heb dan weer wel een vaste vriend maar we hebben al bijna de helft van onze relatie apart doorgebracht! Ik zit nog steeds hier, hij nog steeds in Amerika en de datum van thuiskomst verschuift telkens naar achter! Mijn nood aan affectie en geborgenheid moet ik dus ergens anders zoeken… Op weekends als nu vind ik dat wel best moeilijk…

 

Heb ook slecht nieuws gekregen...een bevriend koppel is uit elkaar, niemand had het zien aankomen en dat maakte het extra zwaar. Ze leken mij een heel normaal koppel, gene plakkoppel, geen koppel dat zware ruzie had ofzo… Ik snapte het allemaal niet goed maar blijkbaar is buitenwereld en gevoelswereld scheiden heel simpel!

Ach tuurlijk is dat simpel, ik doe dat zelf al maanden. Maar net omdat ze zo gelukkig ‘leken’, besef ik meer dan ooit hoe vergankelijk liefde is. Op zulke momenten maakt twijfel zich toch weer even meester van mij… Natuurlijk loopt het bij mij en mijn schat wel goed en is het voor altijd, maar dat dachten zij ook!

Het moeilijke is dat ik met beiden zalig overeen kwam. De jongen is één van mijn beste vrienden, het meisje is ondertussen een vriendin geworden en ook al zagen we elkaar niet super veel toch wringt het. Ik wil niet kiezen, ik wil me er buiten houden liefst, wil geen van beiden verliezen! Raar maar heb dit nog nooit meegemaakt. Altijd kende ik gewoon 1 partij van een koppel, partij 2 verdween gewoon zonder meer maar nu? Wat nu?

 

Laat ik maar een roosje plukken, een beetje nadenken, een traantje laten… want er is nog zoveel meer gebeurd dat dit weekend toch tot een ‘emotioneler’ weekend heeft gemaakt!

 

22:36 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

28-09-07

Als de dagen vliegen en het aftellen beginnen kan!

calendars_leadart

 

Ja lieve lezertjes van mij, het is een tijdje geleden maar hier is uw geliefde visje terug (euhm ja misschien ook niet zo geliefd na zo onregelmatig posten)

 

Wat is er ondertussen gebeurd? Vanalles en niets! School is terug begonnen en het moet gezegd het is nog steeds 1 chaos! De tijd tikt voorbij en zou graag iets meer les hebben! Deze week zijn verschillende lessen afgelast en verschoven. Gisteren had ik een dagje vrij om naar STUDAY (in Antwerpen) te gaan! Het was een beetje saai maar met mijn lieve Studay-gezel hebben we toch maar geweldige dingen gewonnen! De dagen zijn maar gewoontjes en soms saai maar goed, je hoort me ook niet klagen!

Verder groot nieuws: HET IS BIJNA OKTOBER en dat betekent AFTELLEN!

 

Ja hoor oktober, de maand waar ik al maanden naar uit keek!

* Aftellen naar de dag dat ik een 20’er wordt (mijn schatje zegt altijd dat hij een tiener achterliet en een ‘hete 20’er’ zal treffen, hoe heet we gaan zijn weet ik niet hoor, met dit Belgische weer) In ieder geval nog 9 daagjes tot het zo ver is!

* Aftellen naar de dag dat mijn schatje thuiskomt! Het heeft al wat voeten in de aarde gehad en is al van begin oktober naar eind oktober gegaan! Normaal was hij binnen 13 daagjes thuis geweest ten laatste, nu zijn het er nog 33 (al hopen we dat het toch een weekje vroeger is)

* Waar ik niet naar uitkijk is de stage die dit jaar enorm zwaar wordt!

* Aftellen naar volgende week, reünie-weekend dus super veel toffe mensjes terug zien van op kamp!!!

* Aftellen naar de mooie dagen die ik hopelijk in oktober nog ga beleven, want oktober…oktober zal spetteren!!!

 

Dikke zoen,

Van jullie oktober-girl (want zelfs in de zomer blijft het oktober ;-)

 

PS. Mijn maag grommelt al de hele dag (HELP)

22:09 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-09-07

wake me up when september ends...

Summer has come and passed
The innocent can never last
Wake me up when September ends.
Here comes the rain again
Falling from the stars
Drenched in my pain again
Becoming who we are
As my memory rests
But never forget what I lost
Wake me up when September ends.
Summer has come and passed
The innocent can never last
Wake me up when September ends.
Ring out the bells again
Like we did when spring began
Wake me up when September ends.

 

herfst01

Ja al diegene die willen mogen mij wakker maken eind September!  Want dan is het eindelijk OKTOBER! Ik wist dat deze maand september niet zo geweldig ging zijn als vorig jaar! Vorig jaar was te geweldig! Ik kreeg de eer om de provincie Antwerpen en mijn jeugdvereniging te gaan vertegenwoordigen op het koninklijk paleis waar ik een geweldige dag beleefde, was van 2 vakjes vanaf waar ik schrik voor had, ging op reis naar Spanje met een vriendin, vloog voor de eerste  keer in mijn leven, werd verliefd op mij lieve schat, ‘k kreeg twee leuke nieuwe klasjes en een geweldige stageschool, beleefde zalige tijden,… Ja dat september 2007 zou dat niet kunnen overtreffen, het tegendeel blijkt waar, sinds september startte was er nog niet zoveel goed nieuws!

 

Wat er dan allemaal gebeurde? Het verhaal van de vertraging bleek dus waar, hij wilde mij enkel nog wat sparen! Mijn lieve schat komt 3 weken later terug en dat was echt een slag in mijn gezicht, de moment dat ik zou aftellen kon ik terug beginnen optellen ineens! 4 dagen later volgde nog slechter nieuws dat heel wat meer gevolgen had! Ik ben niet geslaagd voor Frans en Nederlands in herexamens. Als ik er op Nederlands wel door was dan zou ik gedelibereerd zijn geweest! Frans was nog een vak van het 1e jaar en dat moest dus. Grote paniek, huilbuien, het gevoel volkomen gefaald te zijn, wat moest ik nu?, wat zou ik nu?,… . Ik zou geen stage mogen doen, zou mijn stagescholen dus moeten teleurstellen, zou heel weinig studiepunten hebben, zou ongelooflijk achterop raken en weer tijd verliezen in mijn opleiding en ik had nog steeds dat rot-frans! Ben daar echt niet goed van geweest, vooral omdat ik het gevoel had echt te hebben gefaald.

MAAR vanaf woensdag begon het goede nieuws wat te komen. Ten eerste was ‘onze’ eerste verjaardag ondanks het apart zijn toch een heel erg toffe dag, ik straalde! Woensdag had ik ook op schoolvlak goed nieuws gekregen: Ik ben nu officieel een heel speciaal geval namelijk, een 1e, 2e EN 3e jaars! Moet je kunnen hé! Ik tris voor frans, doe mijn vakken van’t 2e en MIJN STAGE gewoon + frans van’t 2e volg ik als vrije student omdat ik dat nodig heb voor mijn stage en ik doe een module mee in het 3e jaar (groepswerk WO)! Het zal zwaar worden maar ik wil er volledig voor gaan en sowieso moet ik er in 1e zit doorgeraken!

Alle lieve duimen waren dus welkom maar ze hebben niet echt veel geholpen!

 

Op naar oktober, laat het maar snel zo ver zijn…

17:04 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-09-07

1 jaar samen...

eenjaar

 

1 jaar, 4 seizoenen, 12 maanden, 52 weken (en 1 dag), 365 dagen, zolang zie ik mijn lieve schat al graag!

Het begon midden in de nacht samen op een strandje aan de Spaanse kust. Heel de avond had ik al een vreemde kriebel in mijn buik en na wat gepush van mijn ‘zusje’ waagde ik het erop! We wandelde naar het strand, zette onze schoenen ergens zodat ze niet nat zouden worden, vleiden ons neer op het strand, wisseleden wat woorden,  1 magisch moment en we kusten! Als ik daar aan terug denk…zalig! Ik heb er nog geen moment spijt van gehad…

 

Een jaar later zijn wij veranderd, is onze relatie veranderd, is de wereld weer een beetje veranderd. Ook de situatie is momenteel wat anders. In plaats van samen ‘onze verjaardag’ te vieren, zullen we beiden voor de webcam zitten, iets lekkers eten en samen ons eerste kaarsje (2x dan) uitblazen! Het is eens iets anders zullen we maar zeggen!

Dat was ook 1 van de eerste dingen die hij mij vertelde die nacht op het strand ‘Ik moet binnen 6 maanden wel voor 6 maanden weg’. Toen werd er nog niet gedacht aan 1 jaar samen zijn maar hé ‘Look at us holding on, we’re still together still going strong’ (om het op zijn Shania Twains te zeggen)

 

Na 1 jaar zie ik mijn lieve schat nog liever dan 1 jaar geleden en laat volgend liedje nu net perfect bij ons passen:

 

When I first saw you, I saw love.
And the first time you touched me, I felt love.
And after all this time, you're still the one I love.

Looks like we made it
Look how far we've come my baby
We might took the long way
We knew we'd get there someday

They said, "I bet they'll never make it"
But just look at us holding on
We're still together still going strong

(You're still the one)
You're still the one I run to
The one that I belong to
You're still the one I want for life
(You're still the one)
You're still the one that I love
The only one I dream of
You're still the one I kiss good night

Ain't nothing better
We beat the odds together
I'm glad we didn't listen
Look at what we would be missing

They said, "I bet they'll never make it"
But just look at us holding on
We're still together still going strong

(You're still the one)
You're still the one I run to
The one that I belong to
You're still the one I want for life
(You're still the one)
You're still the one that I love
The only one I dream of
You're still the one I kiss good night

I'm so glad we made it
Look how far we've come my baby...

15:28 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |