16-06-06

Een uitgeblazen blaasbel...

Vraag me niet wat er met me is…ik zou blij moeten zijn, euforisch, na maanden werken en altijd aan school moeten denken heb ik VAKANTIE! De examens zijn gedaan…

 

Gisteren wel goed gevierd! ’t Was gezellig!

Met toffe mensen van de klas eerst bij iemand sangria gedronken…er was veel te veel en wij waren veel te vroeg dus tegen dat we vertrokken naar’t stad hadden we al duchtig wat achterover geslagen…en ja het kwam weer ter sprake…einde examen, klasgenoten, schooljaar, …en stage! Voor de zoveelste keer gehoord dat niemand het snapt en dat S. gebuist had moeten zijn…ik zeker niet! Ik begin het nog te geloven… Ik besefte plots dat ik het van mij had afgeschoven! Ik wist niet dat ik het had gekunnen…ik dacht dat ik het gewoon had aanvaard. Op de eerste examens na heeft het geen invloed op mijn presteren gehad denk ik. Ik deed maar verder zoals altijd! Wat dacht ik? Ik weet het niet…ik had het moeten merken de laatste dagen dat ik het gewoon van mij had afgeschoven, ik kon de gedachte niet echt bevatten want dit was de moment dat ik ging nadenken…na de examens…Wie moet ik het nog allemaal vertellen? Nu moet niemand het meer weten vind ik…

 

Ik dwaal af…het ging over gisterenavond…het ging over de stage en dat niemand het begreep of ze er niets tegen konden doen en plots waren ze daar…even plots als de gedachten…de tranen…tranen van besef…tranen van verdriet om de tijd…tranen van ontroering omdat iedereen zo lief was…tranen van een meid die wat veel op had…J. had het door en nam me snel vast, fluisterde lieve dingen in mijn oor en zei dat het allemaal ging goed komen! Ja wat komt goed? ‘k Ben haar echt dankbaar om er te zijn…iedereen trouwens maar wat komt goed? (de traantjes komen weer) Ik zei hier ooit alles komt goed en sommige dingen horen gewoon zo te zijn…ALTIJD? Ik geloof mijn eigen waarheid niet meer! Ik heb nog nooit gefaald maar nu heb ik echt dat gevoel. Al is het niet zo…ik heb alles gedaan wat ik kon…misschien is dat net het ergste…ik heb alles gedaan en toch lukte het niet! Inzet genoeg maar geen ‘uitzet’ om het zo te zeggen. Te veel gegeven…te weinig gekregen en misschien is dat ook de reden dat ik me nu niet goed voel! Ik heb de laatste maanden te veel van mijzelf gegeven…te weinig genomen…ik weet het niet! Ik weet alleen dat ik nu thuis zit met een rusteloos gevoel, tranen als ik eraan denk in plaats van happy te wezen! Hoe erg is het om te zeggen dat ik me de laatste weken vaak beter voelde en de laatste week echt super en nu…

Ach het zinnetje van de laatste weken zal ik nog maar eens herhalen…we zien wel!

 

Gisteren was het super, vandaag iets minder en wat morgen komt dat weten we nog niet! Gisteren was heftig en intens maar gisteren was gisteren, vandaag was en is vandaag en morgen zal morgen zijn…een nieuwe dag…een nieuwe start…ik dacht terug te kunnen lachen, terug plezier te kunnen maken maar ik verdrink in de dingen die ik verdrong (wat een zin verdrinken in verdrongen dingen)

 

Goh wat heb ik de indruk dat ik kan zagen…ik wil happy dingen kunnen posten! Jullie laten weten hoe mooi mijn leven is, hoe de toekomst naar me lacht, ik wil ook eindelijk kunnen laten weten dat er iemand is die liefdevol naar me lacht…naar mij alleen!

Iemand die me wil troosten en voor me wil zijn…en dan denk ik automatisch aan B.

 

Ook al hebben we de laatste maanden niets anders dan meningsverschillen en voel ik me telkens slecht! Ik wilde dat we konden praten maar we hebben dat nooit gekund en zullen het nooit kunnen vrees ik. Hij vlucht…hoe hard ik ook loop…telkens ik hem bijna inhaal loopt hij steeds weer iets sneller! Het lukt niet hij moet zo hard lopen dat ik hem nooit meer kan inhalen of beter hij moet mij hem laten inhalen! Dat ik niet telkens het gevoel krijg dat ik er nog aan kan! Hij moet uit mijn hoofd lopen, weg uit mijn harT…rennen moet hij…maar niet vluchten in de armen van een ander. Niet dat hij dat zal maar ik heb er schrik voor! Ik wil in de armen van een ander lopen maar voor ik dat kan moet ik praten met hem! Het moet…het gaat lang duren want zelfs voldongen feiten helpen niet meer maar het moet! Ik moet er eens met ander B.M. over praten over mij en B. Maar met hem is het ook erg lang geleden dat ik een goed gesprek had…maar daar kan ik tenminste nog mee praten!

 

Soit telkens ik hem wil loslaten komt hij terug en haalt mijn leven overhoop…laat me verweest achter…het is altijd (maar ook nooit) mijn fout! Hij houdt er geen rekening mee wat ik voel. Ik beteken veel voor hem…meer dan ik vermoed wss…maar waarom dan niet genoeg? Misschien wel genoeg maar heeft hij schrik. Ik snap hem niet…en elke keer nog veel minder! Ik wil hem als vriend terug…niet meer maar ik mis onze vriendschap echt! Ik wil geen koppel zijn maar nu raakt hij mij helemaal kwijt! Mij die hij zo belangrijk vind en telkens ik zeg dat het niet meer gaat zegt hij dat dat mijn mening is…ligt het dan allemaal aan mij? Blaas ikd e vriendschap op? Als het zo doorgaat doe ik het nog met plezier binnenkort want hier word ik gek van!!!!!!

 

Ik wil 9 maanden terug...9 maanden geleden begon het allemaal. 9 maanden geleden stond ik op een keerpunt in mijn leven zo dacht ik! Exact 9 maanden geleden was het het begin van alles...begin van de hoge school...begin van de 'De zaak B.' Exact 9 maand geleden was het ook een vrijdag, 'het vrijdag 16 september...het begin van alles...leuk gezelschap, happy mood...en visje ging wandelen'...zo begon het sprookje...maar wanneer komt de 'en ze leefden nog lang en gelukkig' dan? Alhoewel ene sprookje met zo'n begin heeft wss ook een ander einde...(een goed einde maar soms is het einde echt het einde) In die 9 maanden is er vanalles gebeurd dat mij heeft veranderd! Ik heb gehuilt, gelachen, gegeven, genomen, getroost, geleerd,...ik ben veranderd. Zo graag zou ik de klok 9 maanden terug draaien en dingen veranderen! Heeft iemand zo'n klok voor mij?

Sorry voor diegene die niet kunnen volgen! Ik kan het zelf ook niet!

 

Feit is de examens zijn gedaan…het is vakantie maar ik voel me niet zoals het hoort…zelfs muziek verdraag ik niet (geen blije geen triestige niets)

Het enige dat wel werkt zijn mijn vingers en gedachten. Die typen en typen en stoppen niet! Stop vingers stop! Stop gedachten stop! Ik denk dat ik maar eens moet gaan slapen!

 

Liefs!

 

(misschien ben ik wel een blaasbel…een blaasbel is mooi maar kan uiteenspatten…is iets zweverigs dat mooi is zolang ze maar niet te hoor wil of te groot wil zijn…IK BEN EEN ZEEPBEL)

21:44 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Het kan ook de terugslag van de spanning zijn, dan zou het binnen enkele dagen beter moeten gaan.

En je zaagt niet, een blog dient ervoor om dingen te vertellen die je anders niet zou vertellen.

Gepost door: ms | 16-06-06

het is soms wat veel he dikke knuffel viv

Gepost door: viv | 17-06-06

*** Werd even stil van je tekst! Wanneer weet je de uitslag van je examens? Zoals ze zeggen hé "de weerbots komt later"
Ik zend je lieve knuffels!
xxx
Veronique

Gepost door: Veronique | 17-06-06

*** Als ik zo een klokje had dan zou ik dat zeker aan jou willen cadeau doen!
Ik zou het zelf ook wel willen gebruiken, maar…

Het verleden is een stuk van mij en heeft me gemaakt tot wat ik nu ben. Als ik zou teruggaan in het verleden om iets te veranderen dan zou ik nu niet zijn wie ik ben. Mijn verleden zou mss wel mooier geweest zijn. Geen ellende, geen gevechten, geen scheidingen, geen ontvoeringen, enz. maar ik zou je bvb ook niet gekend hebben. Door mijn verleden heb ik een blog gemaakt, ben ik bepaalde mensen tegengekomen, reageer ik nu op een andere manier, enz.
Ik ben (momenteel) best wel tevreden met wie/wat ik nu ben dus voor mij hoeft het klokje niet!

Veel gezever om nu maar gewoon te zeggen dat het verleden een stukje van jezelf is en bepaald wie/wat je nu bent. Aanvaard het verleden en leef naar de toekomst! (en ik weet dat dat niet altijd simpel is maar dat is wel het beste!)



Over B. …
Weet er niet genoeg van om er echt iets nuttigs over te kunnen zeggen, maar denk dat het mss beter is om hem gewoon los te laten. Stop met lopen en loop gewoon de andere kant uit. Als hij nog vrienden wil zijn of nog om je geeft of nog aan je denkt of wat dan ook dan zal hij wel achter jou aankomen wanneer hij daar zelf klaar voor is.
Steek je energie in andere dingen waar je wel een resultaat van ziet.
Vriendschap moet van 2 kanten komen. Als jij altijd maar achter hem aan moet lopen maar hij je niet ziet staan dan kan je maar moeilijk van een vriendschap spreken denk ik.



Anyway… Ik ben blij dat het ondertussen alweer beter met je gaat! Geniet van je vakantie en van alles wat je doet!

Ps: Ik ben de laatste tijd bijna niet meer bereikbaar op msn/blogs/mail dus als je me zou willen bereiken mag je gerust naar eens m’n gsm nr vragen hoor :)


Nog een prettig weekend en veel liefs!

Gepost door: -=UTerror=- | 17-06-06

liefste zeepbelletje laat je gewoon maar lekker meedrijven met de wind. Je bent zo mooi, als het zonlicht op je valt en je alle kleuren van de regenboog hebt.
drijf maar en droom maar
en laat niets, maar dan ook niets, je doen uiteenspatten.

ik vlieg daar ook ergens ;)

Gepost door: insaneangel | 18-06-06

das al veel positiever Khad juist je postje gelezen op je blogje en kwou eventjes reageren, maar nadat ik alle reacties gelezen heb, weet ik niet meer wat te schrijven want mijn idee komt zo een beetje overeen met alles wat hier al gezegd geweest is...
Je hebt in ieder geval meer geluk dan mij, mijn examens duren nog tot 1 juli, dan pas is er vakantie voor mij... Dus nog eventjes... En dan is het gedaan met school, dan kan ik in september gaan werken.

Ik heb nog een belangrijke les voor jou! Op het einde komt alles goed, en als het vandaag nog niet goed gaat, is het nog niet het einde...
En met de woorden van in de parelvissers: het beste moet altijd nog komen! Daar trek ik me ook heel regelmatig aan op!

Dikke zoen en veel succes met je botsen, Het komt allemaal wel goed!!!Geloof me

Gepost door: Caroline | 19-06-06

4000 LAP!!!!!!!!

Gepost door: boogiepeter | 19-06-06

Hahahahahahahaha..... ....gewoon zoef binnen en nr 4000.....
Borri, up yours!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Visje, eerst Link plaatsen....ben direct terug!!!!
LIEFS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gepost door: boogiepeter | 19-06-06

Hello Visje.... ....Ben hier met veel lawaai binnen gevlogen om dag te zeggen!!! 'k Was op kwalificatiesnelheid....maar ik heb even de tijd genomen om je tekst te lezen. Heb moteurke ff afgezet....
Luister Visje, 'k vind het wreemd je naam niet te kennen, maar het zij zo.
Al wat je hier schrijft.... woord voor woord, begrijp ik maar al te goed. Iedereen zegt dat je je zus en zo moet voelen....maar dat lukt om een of andere reden niet. Ik ga ook niet me in bochten wringen en zoeken achter woorden om je een oplossing te geven, want soms is of zijn die er niet direct! Je mag gerust komen aankloppen als je wil praten, heb dit reeds eerder gezegd....mail, msn, whatever! Maar je hoeft niet hoor!
Ik zeg je gewoon één ding..... ik begrijp je!!!
Voila, nu scheur ik weg en straks kom ik nog even checken!!! BTW, sorry, dat mijn blogbeestjes wegwaren....maar ze zijn er weer...
Uwen vis heeft al weer voldoende op voor een jaar of twee!!!! Lieve groetjes en tot straks!!!!!!!!!!!! XXX

Gepost door: boogiepeter | 19-06-06

Hey Visje, kleine visjes worden groot ! Proficiat en keep going !! Ann

Gepost door: Ann | 19-06-06

:-) wat een droevige tekst Visje
hopelijk waren je examens goed
als B vrienden wil zijn zal hij wel komen
wie weet heeft hij het nu ook moeilijk
een fijne avond je toegewenst
groetjes

Gepost door: Borriquito | 19-06-06

Like I promised... ..kom ik nog eens kijken!!!! Maar blogland lijkt verlaten....
Geen nood, kan ik lekker rondscheuren zonder brokken te maken!!!
Kom je nog een dikke knuffel geven en hopemijk voel je je al iets beter!
Schud nog eens met die wilde haren op een goei rocknummerke, en je zult zien, denkend aan de boogieman, zal er een lach op je smikkeltje verschijnen... thats magic!!!
Liefs en tot morgen!!! Maft ze....mooi zeepbelleke!!!

Gepost door: boogiepeter | 19-06-06

De commentaren zijn gesloten.