16-08-07

OPGEPAST: ik bijt...

sadness_1

Gisteren was ik begonnen met een stukje te schrijven, maar het is niet afgeraakt.

Het begon zo…

Over wat zou ik vandaag weer schrijven? Over het gezaag hier thuis dat ik weinig pauzeer (allee anders gezegd dat ze mij amper zien).

Of zou ik schrijven over hoe traag alles vooruit gaat? Dat alles interessanter is dan mijn cursussen en dat veel van wat ik leer erin en eruit gaat.

Jullie begrijpen dat dit niet zo super leuk leesstukje zou worden!

Had het een beetje moeilijk gisteren. Heb mijn schatje niet gehoord (door mijn eigen schuld), alles ging zo traag vooruit, meer genixt naar mijn gevoel dan iets anders,… Neen het ging me niet af! Hoewel de dag echt super zalig begonnen was, zalig zonnetje kwam piepen door de raam, lieve mailtjes van mijn schat,… ja het beloofde een mooie dag te worden, hij draaide dus echter anders uit. Volgens mij ook gewoon door mijn humeur dat lijdt onder mijn lijden aan faalangst…shit zeg! Ik ging slapen met een beter gevoel maar nog steeds het idee dat ik wel wat lieve woordjes van mijn schat had kunnen gebruiken die dag…

 

“Heb je vandaag je lieve lachje dan wel terug gevonden?” hoor ik jullie vragen. Neen dus! Vanmorgen vol spanning opgestaan (na 2 nachten van rare dromen eigenlijk) en direct mailbox gecheckt, zo erg verlangde ik naar mail van mijn schat na het moeten missen gisteren. Ok open mailbox en 1 mail *mijn hart maakt een sprongetje want ’t was nog redelijk vroeg en wie zou ’s nachts mailen buiten iem in Amerika?* maar helaas de mail was een nieuwsbrief :-S Op MSN ook geen schat (hoewel hij morgen een vrije dag heeft) Bijna overviel me de drang om een mail te sturen naar mijn schat over dat ik wat teleurgesteld was zo zonder mail, dat ik hem miste en zo,… Voor 1 keer heeft mijn nuchter verstand het toch gewonnen op impulsiviteit! Ja, er zal wel een reden voor zijn, normaal stuurt hij wel, zeker na zo’n dagje niet horen. Maar toch overvalt me een gevoel van vragen en onzekerheid… alles ging nu net zo super nadat ik terug was, waarom dan ineens GEEN mail meer? Ik heb hem gisteren redelijk overladen met mails en een klein mailtje is dan volgens mij niet te veel gevraagd!

Maar goed ipv dus zelf te mailen laat ik het zo, ik vertik iets te laten weten (hoe dan ook) voor ik iets van hem hoor! De kans dat ik hem vandaag niet hoor is ook wel groot vermits hij een vrije dag heeft en zijn ouders er zijn! (in een hotel in de buurt) Grote kans dus dat ze hem dan meenemen naar ergens. (wat ik hem ook gun en begrijp hé, begrijp me niet verkeerd) Maar toch, hoe lang het ook duurt voor ik iets hoor, hoe jammer ik het zelf ook ga vinden, visjes kunnen koppig zijn, HEEL KOPPIG!!!

Is dit dan een beetje de anticlimax in het verhaal dat alles ineens super leek te gaan, in het verhaal dat ik me weer helemaal voelde fladderen en zo happy was (ondanks het leren).

 

Misschien lijkt zo’n mail stom voor jullie, denken jullie seg verstik hem ni zo, maar voor mij is dat erg belangrijk. Hij weet dat ik ook blij zou zijn met een klein mailtje en ik besef ook dat nu zijn ouders er zijn die hem redelijk opslorpen, maar het kleine meisje in mij heeft dan ongelooflijk zin om te roepen ‘Hey ik ben er ook nog’ (zie het voor je: een dwergje met zwaaiende armpjes dat roept dat ze er ook nog is, raar beeld dat ik daar bij heb hé)

Ik weet zeker dat morgen blijkt dat hij er niets aan kon doen (dat hoop ik ten minste), mss snapt hij toch niet waar ik me druk om maak, maar visje zal koppig zijn en blijven volharden hoor. Gelijk of niet, voor mijn part hoor ik hem dan maar een hele week niet (wat ik natuurlijk niet echt meen) en ik zal geen lief woord zeggen voor hij het goed heeft gemaakt of een deftige uitleg geeft!!!

 

Lieve groetjes,

Jullie ‘nog steeds studerende’ visje

 

PS. Ik weet dat de kans dat mijn schat dit leest bestaande is (die enkele keer dat hij hier passeert) maar dat kan me momenteel eigenlijk geen barst schelen!

 

PPS. Ja ben een beetje slecht gezind, nog steeds, dus bekijk deze post in zijn context!

12:43 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Soms moet ik iets doormailen naar Slow. Slow zit hier op één dikke meter van hier. Als ik mijn voet uitsteek en hij zijn voet uitsteekt raken die voeten mekaar.

Soms komt die mail niet aan.

Ik zou me dus zeker niet boos maken vóór je weet wat er juist gaande was. Maar ik snap wel dat je het niet leuk vindt.

;-)

Gepost door: ms | 16-08-07

hey Visje ik begrijp deze tekst maar al te goed.
verdekke als het niet waar zou zoijn,
maar je voorbij hollen helpt er niks bij
want het moet inderdaad van twee kanten komen.
jij die zoveel geeft en amper iets terug krijgt stemt to nadenken.
ik hoop dan ook dat het maar een storm in een glas water is
en het een plausibele uitleg heeft.
en idd ook, laat je niet doen
want je ziet enkel jezelf er gekwetst uitkomen.
nu druk ik mij mss niet zo goed uit als ik zou willen
maar mss versta je mijn gebrabbel toch.
lieve zonnekes en tot ziens

Gepost door: Sunny-Kay | 16-08-07

Rammetjes kunnen ook koppig zijn... Ach, we zijn allemaal jong en onzeker geweest en dus denk ik dat iedereen zich hier wel een beetje in herkent. En ook al is (was) daar geen aanleiding toe, we zagen allemaal wel eens spoken en voelden ons onzeker. En bij jullie zit er dan nog een heuse oceaan tussen, wat niet bepaald bevorderlijk is voor het zelfvertrouwen. Ik ben echter behoorlijk zeker dat er niets aan de hand is.

Het verschil tussen vroeger en nu, tussen jong zijn en al iets ouder, is dat je daar beter mee leert om te gaan, je koppigheid opzij zet en zélf initiatief neemt.

Vroeger zou ik koppig hebben afgewacht en mij slecht hebben gevoeld, waardoor ik niet zou kunnen functioneren. Nu zou ik in dezelfde situatie gewoon zélf een leuke, lieve mail sturen.

Kop op, meid. Het begint écht wel te korten!

Gepost door: Zita | 16-08-07

Vlinders kunnen soms ook ongelooflijk koppen, hoor. En ik begrijp heel goed dat als je schat op de andere kant van de wereld zit en jij moet blokken, je een mailke als aanmoediging of troost wel kan gebruiken.
Hij zal vast een goede reden hebben.
groetjes

Gepost door: Nele | 16-08-07

Oh wat heb ik me vaak zo gevoeld goh waarom hoor ik nou niets goh wat blijft het stil van de andere kant van de lijn ( figuurlijk gezien) Nu ik kijk naar de reacties van anderen zie ik dat het mega oude berichten zijn. hoe ik hier op je site kom weet ik niet want ik googlede op engelenvleugels.
ik las ook al eerder de uitleg dan dit bericht dus ik wist al dat het goed zat.

Bij mij bleef het te vaak stil en nu weet ik de reden waarom een vriend die +/- 70 km verderop woont steeds vaker eerder wist hoe ik me voelde dan de 'man' waar ik mee samen woonde. En ik gerust dagen achter elkaar niet zag omdat hij dan om 3 uur s'nachts thuis zou komen.

Nu weet ik dat ook Haaien koppig kunnen zijn. 2 houd ik er in het oog de rest kan me gestolen worden. maar die 2 kleine haaien zijn te lief om al in de grote boze zee los te laten. Laat ze nog maar lekker mij on eerlijk vinden als ze niet voor de 3de keer die week zelfgemaakte salade mogen eten en voor de 8ste keer een banaan mogen pakken. Dan kan allemaal nog als je 1 jaar bent en 3 jaar


groetje

Gepost door: Jetje | 13-11-12

De commentaren zijn gesloten.