13-10-07

gelukkig zijn...

Gelukkig zijn, gelukkig zijn
Daarvoor wil ik alles geven
Weg wat te veel is
Geen stress aan mijn lijf
Gelukkig zijn, gelukkig zijn

smile_girl

Hoe graag ik het ook zou willen. Ik zou momenteel niet oprecht kunnen zeggen dat ik gelukkig ben. Tuurlijk heb ik veel wat me gelukkig zou kunnen maken. Een opsomming hoeft niet, ik weet het zelf en ik weet ook dat ik op sommige/vele vlakken in het leven mijn beide handjes mag kussen! En toch…

Wat zou ik nu veel geven om echt Gelukkig, met een grote G, te zijn!

Ik heb stress tot en met en mijn ‘persoontje’ vond het weer tijd om in een bui van faalangst te raken. Is het de stress, de onzekerheid, het weer? Ik weet het niet precies, wss een mengeling van allemaal.

 

Even wat verduidelijking zodat jullie weer bijzijn…

Ten eerst ben ik dus geen 19-jarig visje meer, sinds vorig weekend ben ik officieel 20’er. (Sarah bedankt voor de lieve wensen)

Sowieso klinkt dat ineens oud, volwassen dus echt er naar uitkijken heb ik niet gedaan, alhoewel enkele maanden geleden stond verjaren nog gelijk met ‘schatje (wss) thuis’! Dat laatste was niet het geval maar ‘k heb er een feestje van gemaakt! 200 man was er aanwezig op mijn ‘feestje’, honderden waren ook uitgenodigd ;-) Handig als je op kamp-reünie-weekend jarig bent! ’t Was leuk en ‘k heb me geamuseerd. Het dubbele aan verjaren vind ik altijd dat vele ‘bekenden’ je verjaardag VERGETEN… Langs de een kant ben je verbaasd van mensen die er wel aan dachten en hoe lief die dan zijn. Langs de andere kant… als je eigen tante belt, jij neemt de telefoon op en zij vraagt doodleuk ‘Amaai jij bent veel thuis tegenwoordig (ik toevallig voor de 2e keer de telefoon op) Is je papa thuis?’, dan pikt dat wel. Iemand belangrijk die het duidelijk niet vergeten was, was mijn schat! 2 smsjes, mails, een virtueel cadeautje en een kaartje dat vertraging had, hij is gewoon super!!!!!

Natuurlijk pikte het dat hij er niet was op deze dag, ik had daar naar uitgekeken, maar in december maken we dat goed op ONS WEEKENDJE (Oostende zal ons leren kennen en na alles zal het ons goed doen)

Ahja voor de nieuwsgierigen: vele cadeautjes heb ik niet gekregen (cd, mp3, enkele kaartjes, geld maar das normaal bij ons)

 

Deze week is ook een zeker stress doorgeslagen. Vanaf maandag begint mijn stage en wordt het weer lessen maken, lessen geven en beoordeeld worden en dit tegen een serieus tempo. Tussendoor hebben we nog lessen en andere taken dus ik vind het PURE stress! Mijn mentor lijkt ook niet zo’n super toffe, maar de mentoren van vorig jaar zal ze sowieso nooit kunnen evenaren die waren MEGA!!!

Dat alles nu al tegen een dubbel zo hard tempo moet gebeuren brengt echt wel veeeeeeeeeeeeeeeeel stress met zich mee! Ik weet wel dat ik waarschijnlijk een super juf ben, mijn mentoren vonden mij goed, de leerlingen vonden mij een toffe, dus waarom zou het niet lukken? En toch denk ik dat ik het niet ga aankunnen, dat ik alles te snel zal moeten doen en dat het niet loopt zoals het hoort! Het 2e jaar is gewoon S-U-P-E-R zwaar!

 

De taken beginnen ook binnen te stromen.

Taakje hier, taakje daar ’t kan niet op, terwijl ik vorig jaar redelijk weinig taken had. Daarbij komt dan nog dat ik vanaf volgende week wekelijks moet gaan voorlezen (wat ook wat voorbereiding vraagt) Ik denk dat het hele lieve kindjes zijn, een meisje en een jongen. Ze zitten wel in de kleuterklas dus het is niet echt mijn doelgroep maar goed het is part of the job! Het leuke/grappige is dat het meisje bij mijn nicht in de klas zit. Mijn nicht is dus haar juf!

Ondertussen zijn mijn bijlessen Frans ook gestart. Dit jaar MOET ik er door raken. Na de bijles was ik al helemaal gedemotiveerd, na 2 jaar kan ik mijn werkwoorden nog steeds niet. Om moedeloos van te worden…

Het is nu al zo druk en met de startende bijlessen komt daar nog extra werk bij…oefeningen, oefeningen, oefeningen!

 

Verder begint ook het gemis van mijn schatje heel zwaar door te wegen, beseffen dat hij eigenlijk al terug zou en het nog lang niet is. Beseffen dat hij eigenlijk net terug komt als ik het kei druk heb, dat ik niet veel tijd ga hebben, dat we weer zoveel missen, het is geen leuk vooruitzicht! Ik ben nog altijd bang dat er iets niet zal klikken als hij terug is, dat we te veel veranderd zijn, dat we elkaar niet meer helemaal begrijpen!

 

Hoe het allemaal ook loopt, ooit zal ik me terug gelukkiger voelen…

Ja lieve mensje, gelukkig zijn… daarvoor zo ik alles geven… (vooral als het met mijn schatje is)

19:44 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Oeps, ik wist niet dat je jarig was. Bij deze: EEN HELE GELUKKIGE VERJAARDAG!!! En geniet van je cadeautjes. Over school zou ik me niet te veel zorgen maken, je klinkt als een verantwoordelijke meid en verantwoordelijke meiden slaan zich er wel door. En je moet maar bedenken dat binnenkort je schatje je komt steunen en dan gaat dat eens zo goed. Tel maar lekker af tot je hem bij je hebt.
groetjes

Gepost door: Nele | 14-10-07

Ewel van mij ook: EEN HELE APPIE BIRTHDAY!!!! Ik moest er meteen aan denken dat ik bijna mijn eigen verjaardag vergeet... binnen twee weken is het zover... ik had er écht nog niet aan gedacht :$ Raar hoe alles plots wazig wordt in iemand's leven hé!

En geen zorgen over je stage, ik zat met identieke gevoelens maar intussen start ik al mijn derde stageweek en loopt het best wel goed! :-)
SUCCES!

Gepost door: RedRose | 15-10-07

Hooii,
Een hele fijne verjaardag nog toegewenst, en mijn hartelijke felicitaties..

Je sleept je er wel doorheen, en anders doen wij het wel ;)

Fijne maandag, leifs

Gepost door: Suus | 15-10-07

Morgen terug samen? Ik hoop het zo voor je.
groetjes

Gepost door: Nele | 01-11-07

Hey visje
Eindelijk terug samen? Ik vermoed dat je momenteel lekker in de armen van je schatje ligt. Geniet er maar lekker van! Na 6 maanden hebben jullie het wel verdiend. Hopelijk alles goed!
groetjes

Gepost door: Nele | 04-11-07

De commentaren zijn gesloten.