11-05-08

Lentekriebeles brengen ons terug naar vorig jaar...

index_smile_face

 

Even terug naar vorig jaar… 11 mei 2007!

Een vrijdag, dat weet ik nog, en niet zomaar één.

Op die bewuste dag kwam mijn langverwachte 1e achterneefje met een pracht van een naam ter wereld. Iedereen super fier en hij was inderdaad om op te eten.

Zoooo schattig… vandaag dus een feestje voor mijn achterneefje… en daar zijn we graag bij!

 

Op die bewuste vrijdag was het ook 1 maand geleden dat mijn lieve schat vertrok. Toen dacht ik nog dat het nog maximum 5 maanden zouden worden, het is er eentje extra gebleken.

Ik blik graag terug en zo lees ik ook graag terug hoe ik me toen voelde… en weet je wat? Jullie mogen meegenieten!

 
Hier lig ik dan weer in mijn bedje...alleen...1 maand geleden lag ik nu bij je. Deze week vertelde ik je dat het me traag leek te gaan. 1 maand voorbij... ik weet nog steeds niet of ik moet vinden dat dat snel gaat MAAR het gaat vooruit. 1 maand geleden lag ik nu dus bij jou,  naast jou, in jouw armen. Jij kon me troosten, nu niet (maar heb ook geen troost nodig nu), je was dicht bij me maar toch wilde ik niet dat het een maand geleden was. Alles loopt…en het loopt hoe het hoort te lopen. Ik hoef je voorlopig nog niet in mijn armen te hebben, vanaf binnen 4 maanden mag het, nu niet! Ik wil niet terug naar een maand geleden, niets pleit voor alles tegen: we zijn nu al een maand ver en alle glinsterende traantjes en moeilijke momenten zijn het mij nog steeds waard.

(…)
Wat ik daarnet zei meen ik…ik vind het allemaal nog meer dan waard. Het zijn mss idd ONZE 6 maanden geworden vanaf september maar ook apart daarvan JOUW 6 maanden.
Nooit zal ik je kwalijk nemen dat je nu in Arizona zit, dat kan ik ook niet. Ik zal ze ook nooit vergeten waarschijnlijk maar das ook niet persé negatief, het zou niet juist zijn ze te willen vergeten…net zoals ik jou ook niet kan en wil vergeten.
(…)
1 maand…dit nog 5 keer. Dat moet ik toch kunnen? Voor ik het goed en wel besef is oktober. Ik heb het gevoel dat het ONS gaat lukken!
Ik denk dat onze relatie niet minder is geworden, op sommige vlakken net sterker en ik beloof je. Als jij toekomt en ik kan er staan dan ga ik er staan. Met toeters, bellen, ballonnen, in een vrolijke zomeroutfit, met een dikke coltrui als je wil, met een groot spandoek, met open armen, met tranen in mijn ogen, met mijn mooiste schoentjes aan, een groot stuk chocolade, mijn zoetste zoenen, een fototoestel, met heel veel gedachten en mijn mooiste lach. Dat alles zal ik voor je doen en mag jij kiezen, whatever you want, alleen de traantjes en de lach ga je niet kunnen kiezen…die zijn gratis…bijgeleverd in pakket.
 

 

En plots besef ik… hoe alles toch anders was en anders is uitgedraaid!

De aankomst was raar, er is 1 enkele traan weggeveegd en de zomerse outfit werd meer herfstig want het was al een koude november-maand.

‘De periode Amerika’ vervaagt, ik kan het mij met de beste wil van de wereld niet meer bedenken en het mooiste van al is dat alles ZOVEEL BETER EN MOOIER geworden is!

10:07 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Achteraf gezien ... Jullie hebben nu toch alles om naar vooruit te kijken.

:-)

Gepost door: ms | 11-05-08

het leven lijkt me nu toch mooier hoor :-) Alles is leuker als je samen bent hé :-)

Gepost door: RedRose | 21-05-08

De commentaren zijn gesloten.