27-05-08

ALS ze lacht

Ze is niet altijd even vrolijk
en dat ligt ook wel eens aan mij
en een beetje aan de weerman
maar die maakt eigenlijk niemand blij
met al zijn miezerige buien
daar heeft zij geen boodschap aan
zij wil alle dagen zon en als het moet eens een orkaan

Maar net als hem blijf ik proberen,
elke dag een flauwe mop
plots is daar dan toch die glimlach
en dan klaart alles, dan klaart alles hier weer op

want als ze lacht breekt de hele hemel open
echt, ik waan me in de tropen, ’t is echt machtig als ze lacht
als ze lacht baad ik uren in de zon
ik wou dat ik dat voor haar kon
wat zij voor mij doet als ze lacht

girl-smile2

Het voorgaande stukje tekst is van de hand van de mannen van Yevgueni… zalige liedjes en zalige teksten hebben ze!!! Sinds enkele weken hebben ze er een fan bij.

Maar dat wilde ik jullie natuurlijk niet vertellen… dat kunnen jullie hiernaast trouwens ook lezen. Neen… als ik een stukje tekst kies zit daar altijd iets achter. Het is altijd een stukje van mij…

Deze tekst zou perfect uit de mond van mijn schatje kunnen komen. Ik ben niet altijd even blij, ik lach meer als de zon schijnt en soms maakt hij geweldig flauwe mopjes om een lachje te toveren. Maar goh bij wie is dat niet? Eigenlijk koos ik dit liedje omdat ik net niet lach.

Ik ben meestal wel een vrolijke meid, of probeer toch zeker in het gezelschap van anderen vrolijk te lijken, maar ik kan ook niet vrolijk lijken als ik me niet zo voel. Ik straal mijn gevoelens uit en de laatste tijd voel ik me wat huilerig. Waarschijnlijk van de stress, maar ‘k zit er toch maar mee. Precies of ik heb te veel tranen die er uit moeten. Bij de kleinste prikkel kan ik al tranen in mijn ogen krijgen. Als iets even tegen slaat, als ik iets lees in een tijdschrift, een boek, als mijn schatje door moet,… Soms voel ik me dan een klein kindje… hij gaat weg en ik huil omdat ik niet krijg wat ik wil, dat hij voor altijd bij me is.

Daarnet weer. Zonder aanleiding voelde ik mijzelf huilerig en heb mijzelf dan maar verloren in een artikel in Flair. Het moest ff en deed me goed… maar toch! Ik ben de laatste weken echt overgevoelig en wil dat niet!

Laten we het maar op stress steken… stress voor de erg nakende examens…

Bij deze wordt het dus weer even stiller, maar alle lieve reacties blijven WELKOM!

20:41 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

22-05-08

Eindelijk kan ik beginnen blokken...

142_239_examens

 

Eindelijk kan ik beginnen studeren… het werd tijd! Ik weet het, een ongelooflijke zin uit de mond van een student, maar ik meen het. Ik ben blij dat ik eindelijk kan beginnen leren om verschillende redenen:

1)      Het is nog steeds de bedoeling dat ik geweldig slaag op mijn examens en eens GEEN herexamens heb (het kan nog)

2)    Ze bij ons op school zo geweldig waren vele taken te koppelen aan de stage of ze net voor of tussen de stage op te geven zodat alles nog achteraf gemaakt moest worden. (In december hadden ze ook dat idee) Ik ben dus tot gisteren bezig geweest met taken-taken en nog eens taken! EN DAS SCHANDALIG!

3)    Binnen een week heb ik al examen en ik heb altijd ‘inlooptijd’ nodig, want ik leer traag en eer ik er echt ‘in’ ben…

Ik wil dat het op schoolvlak dit keer eens wel lukt! ‘k Heb een grote angst om te falen, maar het moet en zal lukken! Ik heb maar 4 vakken, waarvan 3 zware en heel belangrijke en 1 praktisch waar we dan nog eens presentaties voor moeten maken.

Ondertussen moet ik ook tussen dit en een week bedacht hebben welk eindwerk ik volgend jaar eventueel wil doen! Ik kan al niet kiezen en een lijst met 180 onderwerpen, waarvan vele saaie hebt niet echt! 

Gisteren had ik les en eigenlijk had ik niet veel zin om veel te doen. Ik ging wat opruimen en bijeen nemen, verder niet. Totdat… mijn schatje online kwam en we eigenlijk beiden ontdekten dat we gerust konden afspreken. Hij is dan maar naar mij gefietst (18 km…slik). Lekker samen film gezien, geknuffeld en geslapen. ‘k Was doodop en vanmorgen ging de wekker om half 7 omdat hij om 7 uur op de fiets moest zitten naar huis. Hij heeft nogal wat voor mij over hé ;-)

Was vanmorgen wel wat humeurig enzo dus terug in mijn bedje gekropen en na wat half wakker worden pas om 9u45 uit mijn bed gesprongen. Moest nog ff naar school enzo dus… Toen ik dan thuis was was ons mama aan’t poetsen en omdat alles hier plakte van de lijmspray besloot ik mijn bureau en vloer ook ff onder handen te nemen en een beetje op te rommelen. Dan wat woordenschat geleerd en een vak op orde gestoken en beetje film en tv gekeken.

Echt goed in gang ben ik nog niet geraakt, maar als ik er morgen super hard invlieg hoop ik het tot een goed einde te brengen… alhoewel echt echt beginnen leren heb ik nog niet gedaan… oooooh help ik hoop echt dat het goed afloopt!

Met een hoofdje voor stress ga ik jullie nu ff laten en wens ik de studenten onder jullie veeeeeeeeeeel succes!

23:57 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: examens |  Facebook |

11-05-08

Lentekriebeles brengen ons terug naar vorig jaar...

index_smile_face

 

Even terug naar vorig jaar… 11 mei 2007!

Een vrijdag, dat weet ik nog, en niet zomaar één.

Op die bewuste dag kwam mijn langverwachte 1e achterneefje met een pracht van een naam ter wereld. Iedereen super fier en hij was inderdaad om op te eten.

Zoooo schattig… vandaag dus een feestje voor mijn achterneefje… en daar zijn we graag bij!

 

Op die bewuste vrijdag was het ook 1 maand geleden dat mijn lieve schat vertrok. Toen dacht ik nog dat het nog maximum 5 maanden zouden worden, het is er eentje extra gebleken.

Ik blik graag terug en zo lees ik ook graag terug hoe ik me toen voelde… en weet je wat? Jullie mogen meegenieten!

 
Hier lig ik dan weer in mijn bedje...alleen...1 maand geleden lag ik nu bij je. Deze week vertelde ik je dat het me traag leek te gaan. 1 maand voorbij... ik weet nog steeds niet of ik moet vinden dat dat snel gaat MAAR het gaat vooruit. 1 maand geleden lag ik nu dus bij jou,  naast jou, in jouw armen. Jij kon me troosten, nu niet (maar heb ook geen troost nodig nu), je was dicht bij me maar toch wilde ik niet dat het een maand geleden was. Alles loopt…en het loopt hoe het hoort te lopen. Ik hoef je voorlopig nog niet in mijn armen te hebben, vanaf binnen 4 maanden mag het, nu niet! Ik wil niet terug naar een maand geleden, niets pleit voor alles tegen: we zijn nu al een maand ver en alle glinsterende traantjes en moeilijke momenten zijn het mij nog steeds waard.

(…)
Wat ik daarnet zei meen ik…ik vind het allemaal nog meer dan waard. Het zijn mss idd ONZE 6 maanden geworden vanaf september maar ook apart daarvan JOUW 6 maanden.
Nooit zal ik je kwalijk nemen dat je nu in Arizona zit, dat kan ik ook niet. Ik zal ze ook nooit vergeten waarschijnlijk maar das ook niet persé negatief, het zou niet juist zijn ze te willen vergeten…net zoals ik jou ook niet kan en wil vergeten.
(…)
1 maand…dit nog 5 keer. Dat moet ik toch kunnen? Voor ik het goed en wel besef is oktober. Ik heb het gevoel dat het ONS gaat lukken!
Ik denk dat onze relatie niet minder is geworden, op sommige vlakken net sterker en ik beloof je. Als jij toekomt en ik kan er staan dan ga ik er staan. Met toeters, bellen, ballonnen, in een vrolijke zomeroutfit, met een dikke coltrui als je wil, met een groot spandoek, met open armen, met tranen in mijn ogen, met mijn mooiste schoentjes aan, een groot stuk chocolade, mijn zoetste zoenen, een fototoestel, met heel veel gedachten en mijn mooiste lach. Dat alles zal ik voor je doen en mag jij kiezen, whatever you want, alleen de traantjes en de lach ga je niet kunnen kiezen…die zijn gratis…bijgeleverd in pakket.
 

 

En plots besef ik… hoe alles toch anders was en anders is uitgedraaid!

De aankomst was raar, er is 1 enkele traan weggeveegd en de zomerse outfit werd meer herfstig want het was al een koude november-maand.

‘De periode Amerika’ vervaagt, ik kan het mij met de beste wil van de wereld niet meer bedenken en het mooiste van al is dat alles ZOVEEL BETER EN MOOIER geworden is!

10:07 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-05-08

RESTYLING... hetzelfde maar toch een beetje anders

Stel nu dat jij niet bestond
had ik dan een reden om
hier te zijn in dit aards paradijs
wachtend op de ochtendzon?

Stel nu dat jij niet bestond
hoezeer zou ik jou missen dan?
Welke kleur, welke geur, geef ik dan
aan ‘t groots en grandioos portret
dat ik voor jou had klaargezet. 

Stel dat jij verdwijnen zou
herinnering als een vage flard
als een flirt, hoe je kirt en je lacht
alles wat ons samenbracht.
Wat waren wij toch soms verward…. 

Stel nu dat jij niet bestond
had ik dan een reden om
hier te zijn in dit aards paradijs
wachtend op de ochtendzon?

Zeg mij dat je wel bestaat
en dat het slechts om dromen ging
die mij ’s nachts, overdag en op straat
vervolgen maar dan plotseling
verdwijnen als een tinteling…

Stel dat deze blog niet bestond of zou verdwijnen… alle herinneringen zouden vage flarden zijn. Natuurlijk doet dit liedje mij vooral denken aan ‘mijn liefste schat’, stel dat hij niet bestond dan zou de reden om hier te zijn veel minder zijn! Mijn schatje is niet mijn alles, maar nog steeds mijn heel erg veel en hij wordt steeds meer en meer in mijn leven!

Oh wat zie ik hem toch ongelooflijk graag!

Bij deze na een paar maanden een verfrissing van mijn blogje want VISJE heeft gezwommen en is ondertussen wat veranderd!

Bij deze heet ik jullie opnieuw welkom en ga ik proberen om terug regelmatiger te posten, want mijn blogje en ik… stel dat wij niet zouden bestaan… de wereld zou een beetje minder vrolijk zijn!

 

restyling

16:09 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |