07-08-08

VRIENSCHAP: Is het een illusie?

Het is weer even geleden en weer was ik bijna vervallen in het oude ‘waar zou ik over schrijven?’.

Eerst wilde ik schrijven over mijn toffe vakantiejob die ik heb gevonden via mijn tante. Als verkoopster van een herenmerk in ‘den INNO’. ‘k Had er eerst wat schrik voor omdat ik het nog nooit had gedaan en ik helemaal allen voor dat merk sta, maar ‘k heb geweldige collega’s op de herenverdieping, echt super lief.

Of misschien moet ik jullie nog eens meevoeren in mijn dagelijks liefdesleven. Jullie laten genieten van het feit dat ik soms een beetje twijfel of ik nog wel echt verliefd ben. Ik zie mijn schat nog graag, maar soms werkt hij me op de zenuwen, soms wil ik gewoon ff vrij zijn, soms bedenk ik dat vrijgezel zijn wel fijn was. Maar ondanks dat ik soms een ‘HUHM’-gedachte heb zie ik mijn schat enorm graag.

Ik ga jullie ook niet vervelen met verhalen over stress. Zowel van drukte voor kampen, werk, voor mijn eindwerk (ik ging nl. KEI VEEL doen, niet dus), voor de 50 blz Frans die mijn bijlesjuf opgaf, voor het feit dat ze plots een piloten-stop hebben doorgevoerd en mijn schatje dus wel solliciteert maar dat alles zo traag gaat en hij wss pas in oktober of november kan beginnen.

Waar ik het met jullie wel over wil hebben is over VRIENDSCHAP.

Volgens Mr. Vandale is een vriend iem. aan wie men door genegenheid en persoonlijke voorkeur verbonden is. Zeer vaag dus ging ik er door een paar gebeurtenissen 2 weken geleden eens over nadenken, nadenken over wat vrienden en vriendschap echt zijn.

De conclusie was… bedroevend.

kids_hugging

Het begon met het feit dat mijn schatje op een avond plots iets ging drinken met vrienden en dat ik thuis alleen zat en niet echt iemand wist om mee af te spreken. Het werd me toen pijnlijk duidelijk dat ik niet echt veel mensen heb om zo direct leuke dingen te doen. Waar ik naar bel ‘Zin om iets te gaan drinken’ en die direct ja zeggen. Pijnlijk sijpelde het mijn gedachten binnen. Ik begon na te denken en de conclusie die ik maakte was dat ik vooral dingen deed met de ‘vrienden’ van mijn schatje. Gaan kajakken, BBQ, iets gaan drinken,… allemaal doen we dat met 1 ‘vrienden’kliek, waar de helft elkaar niet kan uitstaan en waar roddelen of commentaar hebben blijkbaar gewoon is. Ik had het al door maar nu besefte ik het echt. Die ‘kliek’ is zo fake als wat en wordt door 1 iemand bij elkaar gehouden.

Nog pijnlijker werd het toen ik 2 dagen later hoorde dat SCHATJE en ik niet uitgenodigd zijn op iemands trouw (van die kliek) omdat we maar ‘kennissen’ zijn. We zijn kennissen hoewel we vanalles samen doen behalve ja op weekend gaan soms want 1) we studeren beiden en budgetair kunnen we geen grote uits^pattingen maken 2) SCHATJE heeft 7 maanden in Amerika gezeten. Letterlijk hé, we zijn kennissen want we missen toch 7 maand. Dat we samen Nieuwjaar en verjaardagen vieren, samen weggaan, even hard wel/niet  tot de kliek behoren/ behoorden als anderen, das natuurlijk bijzaak.

Ik was niet bepaald teleurgesteld dat we niet zijn uitgenodigd, mensen kiezen zelf hun gasten, wel in het feit dat wij de enige zijn en dat het om zo’n stomme reden is. (stel nu dat we nog ruzie hadden ofzo)

In ieder geval willen we al niet meer (we verwachten wegens vele afzeggingen waar we al van hoorden nog een vraag om toch te komen, hen kennende) en we kunnen ook niet meer. (al ga ik heel grof doen als ze dat lef toch zouden hebben het nog te vragen)

Maar daar ging het dus niet over. Door dat voorval ben ik nog meer beginnen nadenken. Ik ga om en ‘verpruts’ mijn tijd met zulke mensen, waar we toch maar kennissen voor zijn, waar ik niet eens mijzelf kan zijn, terwijl ik mijn eigen vriendschappen wat heb laten verwateren. Ik vind het erg voor SCHATJE, want in de ‘kliek’ zitten ook 3 goede vrienden van hem, maar zo wil ik het niet. Hij mag best nog me hen vanalles doen, maar het zal toch grotendeels zonder mij moeten.

Ik heb besloten dat ik meer tijd ga steken in MIJN VRIENDEN. Had al wat gesmst en gebeld met iemand en toch plots beginnen mensen ook zelf terug contact te zoeken. Hele leuk en geweldig voor mijn plan. Ge-wel-dig dat ik toch terug zelf wat meer toffe dingen met anderen ga doen in de toekomst, dat ik mij daar op kan concentreren en ‘de kliek’ te laten voor wat het is en daar wat minder tijd mee door te brengen.

Echt waar ‘vriendschap’ heeft ineens door alles een hele andere betekenis gekregen. Ik heb geleerd en nieuwe inzichten verworven. Dingen waar ik mss nog in moest groeien en zo… zo leert visje weer wat meer van de ‘echte wereld’ en hoe die in elkaar zit, hoe mensen in elkaar zitten en hoe ik wat meer tijd aan sommigen moet besteden, aan sommigen wat minder. EN dat ik misschien terug maar wat meer moet bloggen ;-)

Zien hoe lang mijn voornemen stand houdt! ;-)

 

decoration

21:49 Gepost door *A* in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

heey leuk vertelt over de vriendschap
ik wens je alvast het beste
Groetjes EN nog een fijne vakantie

Gepost door: DreamGirl | 11-08-08

Goed zo ! Het is zeker nodig dat je naast de vrienden van je liefje ook je eigen vriendenkring onderhoudt. Natuurlijk wil je niet denken aan "mocht het uit raken..", maar als dat de realiteit zou zijn, dan sta je daar hé, met al je gevoelens en dan moet je eigenlijk niet meer met je staart tussen je benen naar je "oude" vrienden terugkeren. Het is belangrijk dat je je eigen kringetje ook onderhoudt ! Zeg dat de mama van Fran en Ella het gezegd heeft ;-))

Gepost door: Mama van Fran | 14-08-08

De commentaren zijn gesloten.