07-09-11

Een vrouw met een missie...

… zo noemde een vriend me gisteren en hij zei er direct bij dat we nood hebben aan vrouwen met een missie!

True, zo lijkt me… maar of ik die persoon ben daar twijfel ik nog over. De missie is meestal mooi in mijn hoofd, in mijn gedachten, in het uitleggen van de missie, maar op praktisch vlak… huhm daar schort het wat.

 

Wat is mijn missies? Goede vraag, 't zijn persoonlijke dingen, maar ik wil ze 'vaag omschreven' wel met u delen ;-) Eigenlijk komt het op het einde van de missie altijd neer op RESPECT

 

M1:  Die geweldige job hier in de buurt, die ik dus dolgraag wil, binnen een week kunnen uitoefenen. (of gewoon eens een reactie krijgen op een vacature, want van al de vacatures waar ik op reageerde afgelopen weken heb ik nog geen enkele reactie gehad! En ok, ik snap dat een reactie op een spontane sollicitatie er misschien te veel aan is, maar het getuigt toch van enig RESPECT om de mensen die reageren op een specifieke vacature IETS te laten weten…niet?)

 

M2: Binnen de vereniging waar ik lid van ben (en waar ik sinds kort best wel iets te zeggen heb) een paar dingen eens goed organiseren!!! Gedaan met jarenlang zeuren over 'die ene persoon die nooit aanwezig is'. (en die dus een tekort aan RESPECT heeft voor ons) Gewoon eens zeggen, eens tegen de stroom ingaan en het laten klinken en botsen, want we hebben verdorie gelijk!

Gedaan met achter elkaars rug roddelen en kwaad spreken. Als iemand een beslissing neemt is dan zijn/ haar goed recht en dan vind ik dat buitenstaanders RESPECT moeten hebben voor die beslissing. Modder dient niet om mee te gooien… Gedaan ook met meningen verborgen houden. Als er iets niet naar je zin is, dat gewoon zeggen zodat de ander WEET dat hij 'niet goed' bezig is en dat kan verhelpen… dat lijkt me ook een vorm van RESPECT…

 

M3: Zelf gewoon ongelooflijk gelukkige worden!

 

Nah, een vrouw met een missie, die dringend een job nodig heeft want oh zo graag wil werken i.p.v. missies te bedenken ;-)

 

12:24 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-09-11

Het is wennen aan september...

                                    september.jpg        

Ze koopt haar bloemen zelf
Ze hoopt dat dan de lente aan komt waaien
Maar diep van binnen weet ze wel
Dat ze verwelken in een handomdraai
Dat het water troebel wordt
Dat ze hun hoofden laten hangen

En de dagen blijven rennen
De kalender is een spel
Het is wennen aan september
Al zo snel

 Kennen jullie bovenstaand liedje van BLOF? Ik moest er vandaag aan denken… het is alweer september… en deze keer is het echt wennen.

Normaal zou ik nu aan't lesgeven moeten zijn, maar 'k heb al halve week extra 'verlof'. Geen school gevonden die een geweldige enthousiaste juf nodig heeft! Helaas…en het voelt ROT! Het voelt als een slechte droom… alhoewel voelde… want het begin te wennen…

 

Moest u dus een toffe school weten die nog een enthousiaste juf zoekt… IK BEN KANDIDAAT… en anders wennen we er maar verder aan ;-) *glimlach*

 

20:22 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |