29-12-12

2012, het jaar dat niet mijn jaar was…

Laat ik eerst en vooral beginnen met het volgende te zeggen. Er waren zeker veel leuke momenten in 2012. Veel 'count your blessings'-momenten, er werd nog steeds genoten en gelachen maar sinds maart hing over elk moment een donkere wolk, 3 maand later werd dat een grote schaduw!

 

JANUARI:

- Ik begin het jaar een beetje ziekjes maar zeker al vierend, met vrienden.

- Er verschijnt een klein wolkje in die blauwe lucht, want mijn mama is niet helemaal zichzelf. Vaak misselijk, weinig eetlust, vertraagde spraak. Eind januari zegt een dokter daarover dat het vanzelf gekomen is en vanzelf zal weg gaan.

 

FEBRUARI:

- Niets beter, alleen maar slechter… maar de dokter heeft gezegd, het zal vanzelf weg gaan.

 

MAART:

- Zonnige vrijdag, ideaal terrasjesweer, tot ik mijn gsm check.

- Mama ligt in't ziekenhuis. In haar hoofd zijn gezwellen ontdekt, uitzaaiingen en later zal blijken dat het al bijna overal zit. Zover dat het eigenlijk niet meer over genezen dan wel over het mooi en goed maken van de laatste maanden gaat.

- Ik neem me voor dat ik haar als ze wat weten is helemaal ga verwennen!!!

 

APRIl-MEI:

- Zoveel mogelijk tijd doorbrengen met elkaar.

- Mijn voornemen van het verwennen probeer ik zo goed mogelijk te doen, maar ze wordt nooit meer echt beter.

- Echt goede gesprekken zijn er niet, enkel een mama die achteruit gaat, die de ernst mss zelf niet inziet of net wel en ons ervan wil besparen.

 

JUNI:

- Het zonnigste moment, het laatste feestje (waar ik niet was), blijkt een inspanning te veel.

- Door de medicatie komt er een 'beestje' in haar longen, ademen gaat moeilijk, extra zuurstof nodig,… het ziet er niet goed uit.

- Na enkele dagen is ze zo moe, dat ze even in slaap zal worden gedaan, het voelt al als afscheid!

- 1.5 week duurt het, één van moeilijke beslissingen, maar beslissingen die het beste zijn.

- Dag op dag 3 maanden na de diagnose, nemen we afscheid met een viering waar ze trots op zou zijn geweest…

 

 

… en dan begint het nog maar… en rest er plots nog een half jaar 2012!

11:03 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Dit klinkt inferdaad zwaar en IS ook zwaar... Een ouder moeten 'afgeven' is iets verschrikkelijks en wens je niemand toe... Nu zijn we inderdaad zes maanden later en veronderstel ik dat je in een verwerkingsproces zit... Hopelik geraak je daar ook sereen uit en vindt je een goed evenwicht waarin je je helemaal terug kan vinden... Ik kik uit naar de zes overige maanden maar vermoed niets oeds als ik tussen de lijnen door kan lezen... Ik wens je alvast een gelukkig en gezond 2013 toe 'visje' en hoop spoedig wat van je te horen/lezen...
Lieve groetjes
Luc

Gepost door: Lucky | 29-12-12

Per toeval nog eens op je link geklikt. Het is niet direct het leukste nieuws dat hier te lezen valt.

Sterkte en dat je veel steun mag ondervinden bij het verlies. En hopelijk mogen we je snel terug lezen met ander nieuws.

Gepost door: ms | 31-03-13

De commentaren zijn gesloten.