29-12-12

2012, het jaar dat niet mijn jaar was…

Laat ik eerst en vooral beginnen met het volgende te zeggen. Er waren zeker veel leuke momenten in 2012. Veel 'count your blessings'-momenten, er werd nog steeds genoten en gelachen maar sinds maart hing over elk moment een donkere wolk, 3 maand later werd dat een grote schaduw!

 

JANUARI:

- Ik begin het jaar een beetje ziekjes maar zeker al vierend, met vrienden.

- Er verschijnt een klein wolkje in die blauwe lucht, want mijn mama is niet helemaal zichzelf. Vaak misselijk, weinig eetlust, vertraagde spraak. Eind januari zegt een dokter daarover dat het vanzelf gekomen is en vanzelf zal weg gaan.

 

FEBRUARI:

- Niets beter, alleen maar slechter… maar de dokter heeft gezegd, het zal vanzelf weg gaan.

 

MAART:

- Zonnige vrijdag, ideaal terrasjesweer, tot ik mijn gsm check.

- Mama ligt in't ziekenhuis. In haar hoofd zijn gezwellen ontdekt, uitzaaiingen en later zal blijken dat het al bijna overal zit. Zover dat het eigenlijk niet meer over genezen dan wel over het mooi en goed maken van de laatste maanden gaat.

- Ik neem me voor dat ik haar als ze wat weten is helemaal ga verwennen!!!

 

APRIl-MEI:

- Zoveel mogelijk tijd doorbrengen met elkaar.

- Mijn voornemen van het verwennen probeer ik zo goed mogelijk te doen, maar ze wordt nooit meer echt beter.

- Echt goede gesprekken zijn er niet, enkel een mama die achteruit gaat, die de ernst mss zelf niet inziet of net wel en ons ervan wil besparen.

 

JUNI:

- Het zonnigste moment, het laatste feestje (waar ik niet was), blijkt een inspanning te veel.

- Door de medicatie komt er een 'beestje' in haar longen, ademen gaat moeilijk, extra zuurstof nodig,… het ziet er niet goed uit.

- Na enkele dagen is ze zo moe, dat ze even in slaap zal worden gedaan, het voelt al als afscheid!

- 1.5 week duurt het, één van moeilijke beslissingen, maar beslissingen die het beste zijn.

- Dag op dag 3 maanden na de diagnose, nemen we afscheid met een viering waar ze trots op zou zijn geweest…

 

 

… en dan begint het nog maar… en rest er plots nog een half jaar 2012!

11:03 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-12-12

Van 'opgeven' over 'opnieuw beginnen' naar 'we zien wel'

 

Wow seg, voor ik terug op mijn blogje raakte was ik 10 minuten en 8 nieuwe variaties van een paswoord verzinnen verder... een mens zou het al opgeven, maar zo ben ik niet hé... ik ben geen opgever ;-)

 

Al zou ik de laatste tijd soms wel willen... dat OPGEVEN. Allee niet persé opgeven, maar wel een paar jaar terug in de tijd gaan en opnieuw beginnen!

 

Over OPNIEUW BEGINNEN gesproken... de bedoeling is om opnieuw te beginnen met mijn blogje. Eerlijkheidhalve moet ik toegeven dat ik het puur voor mijzelf doe en ik nog niet weet hoe lang en of ik het volhoud! Ik heb nl. heel hard nood aan een klankbord. Een klankbord over een kwestie die van 2012 geen tof jaar heeft gemaakt en waar ik in mijn dagelijks leven niet kan of wil over praten. Ook andere sociale media (lees facebook) blijken belemmeringen met zich mee te brengen. Dat brengt me dan bij 'WE ZIEN WEL' hoe het loopt, wat hier op komt, maar ik vind het toch opnieuw het proberen waard… als er nog lezers zijn uiteraard, want een klankbord zonder lezers dat ik ook niet waar ik nood aan heb ;-)

 

Alvast veel liefs en een 2013 gewenst dat beter wordt dan mijn 2012 ;-)

 

 

19:49 Gepost door *A* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |